aysee
@P_olariss
ᴍᴀʀs ʙᴇʟᴇᴅɪʏᴇ ʙᴀsᴋᴀɴɪ ᴀᴅᴀʏɪ (2. Aday)
Hukukçu
Eskişehir
earth, 3 Mart 2004
402 okur puanıMayıs 2020 tarihinde katıldı
Onu gece vakti sokaklara düşüren acaba içinin bu boşluğu, hayatının bu gayesizliği değil miydi?..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanları, kendi cinslerinden biri üzerinde kudret ve salahiyetlerini denemek kadar tatlı sarhoş eden ne vardır?
Spoiler içerir1000Kitap
Merhabalar.
Martin edeni 18. yaş günümde değer verdiğim bi arkadaşım almıştı. Okumak istediğim kitaplar listesinde yerini koruyordu hep. Sınav iş güç derken bu tatile nasip oldu okumak.
Öncelikle Jack London ve Martin Eden arasındaki paralellikten bahsetmek istiyorum. Yarı otobiyografik olan bu kitap Jack London'ın o zamanki fikir ve düşüncelerini esas alıyor. Sosyalizme ve burjuvaziye karşı olan yazar bireycidir ve fikir babası Herbert Spencer dersek yanılmış olmayız. Yoğun felsefik tartışmaları okura oldukça zevk verir vaziyetteydi. Dili ve betimlemeleri muhteşemdi. Kitaptaki olaylara geçmek istiyorum. Açıkçası Ruth'un Martin'in "mevki" edinmesi konusundaki fikirlerini ben de destekliyordum. Hem çalışıp hem yazabilirdi. Aç kalmaktan iyidir diye düşünüyorum. Tabi içindeki potansiyeli bilmesi ve bundan asla vazgeçmemesi Martin'i Martin yapan asıl şeydi. Martin'in Ruth'un utanmaz geri dönüşünü kabul etmemesi şahaneydi. Kabul edecek diye çok korkmuştum. Ve tabi ki Russ Brissenden... İntiharı beni o kadar üzdü anlatamam. Martin'in dönüm noktası olduğunu düşünüyorum Ruth'la olan ayrılığına kıyasen. Veremden ölseydi bu kadar etkili olmazdı. Ve kitabın genel havasının baştaki seyri sonuna kadar muazzam bi seyirle içimdeki mutlu hislerin yerini hüzüne bıraktı. Martin'in ölüm sahnesinin tasviri maalesef ki muazzam denilecek kadar üzücüydü. Mutlu ol Mart.
