Aysegül
@PaeoniaQ
13 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Peki niçin? Niçin her iki durumda da kızın doğasını da racık bir kalıba sıkıştırıp, böylesine katı bir çerçevenin içine hapsetmeye kalkıştım, diye kendi kendine sordu. Kadınları salt insani zenginlikleri içinde kavramanın, hep cinsiyetleri açısından bakmaktan, hep yarı şematize ederek görmekten kaçınmanın bu kadar zor olması ne tuhaftı. İnsan kadınları ister idealize etsin ister şeytanileştirsin, her durumda erkeğe bağlı değerlendirip basitleştiriyordu. Belki de kadına adeta bir sfenks karakteri yüklenmesinin temelinde büyük ölçüde, erkeğinkinden hiç de geri kalmayan eksiksiz insaniyetinin bu ağır basitleştirmeyle örtüşmemesi yatıyordu.
Acıya AlışmakDuygu ve Düşünce
Kitabı bitirdiğimde düşündüğüm tek şey 'acıya alışmış' olmamdı. Kitapda o kadar çok acı olaylar oluyor ki. Ilk acıda hıçkırarak ağladım. İkincisinde sessiz sessiz ağladım. Üçüncü olayda gözyaşlarım azalmıştı. Ondan sonra olan her şeyi kabullenmiş olmalıyım ki, kitabın ortasında ağladığım gibi ağlamadım. Gerçek hayatta ki gibi acıya alışmış miydim? Yaşamak bu mu? Acıya alışmak mi?
'Efendi, emin olun, gördügünüz her sima, göstermek istedigi aydınlık bir vicdanın hakiki yan sıması degildir. İyilikseverlik belirtileriyle parıltılı buldugunuz çehrelerden çogunu, bir anlık o dogal ikiyüzlülük örtüsünden sıyrılmış görseniz dehşetinizden Hakk'a sıgınırsınız. Tarlı görü nen ne kadar tebessümler vardır ki her biri gizli bir nefretin, akak bir emelin aldahcı yaldızı hükmündedir'
