“Akşamları hep aynı saatte kapının önünde durur, adımlarını dinlerdim; gelmediğin gecelerde bile beklemekten vazgeçmezdim. Çünkü beklemek, seni sevmekten vazgeçmekten daha kolaydı.”
Sana: alacakaranlıkta bile varım
Pek konuşmam
Oturur seni dinlerim
Sesin cıvıldar durur önümde
Adın söylerim içimden
Yalnız adını söylerim
Bir de ateşe değermiş gibi öperim
Acılarının ışığında yaparım bunları
Acılarının ışığındaki alacakaranlıkta.
Süreyya Berfe