Ömer
@Pascalian
«Yusuf’un masalı neden Yusuf’la başlamıyor?
Bir Şivekâr varmış, bir genç kız, Yusuf yokmuş.»
Mustafa Kemal için “laik cumhuriyet” projesi önünde engel olarak gördüğü ve bir muhalefet odağı haline getirilmesinden endişe ettiği “hilâfet”in sembolikleştirilmesi, yalnızca tasfiyenin ilk aşamasıdır.
“Türkiye Büyük Millet Meclisi halifenin değildir ve olamaz. Türkiye Büyük Millet Meclisi yalnız ve yalnız milletindir” yorumuyla, bunları kategorik olarak reddetmiş; “hâkimiyet-i milliyenin bir zerresinin” dahi “sınıfı, ismi ne olursa olsun hiçbir makama devredilemeyeceğini söylemiştir.
Mecliste yaptığı konuşmada dile getirdiği, Rousseau’dan mülhem, “hakimiyet, hiçbir renkde hiçbir şekilde hiçbir mana ve delâlette iştirak kabûl etmez. Halife olsun, unvanı ne olursa olsun, bu milletin mukadderatında bir müşâreket sahibi olamaz,” yorumuyla kalın bir kırmızı çizgi çekerek yönetime katılımı bütünüyle tartışma dışı bırakmıştır.
O, hilâfetin, bilimci ve Garbçı kimlikleriyle baktığında, “‘ilm ü fennin nurlara müstağrak kıldığı hakiki medeniyet ‘âleminde gülünç,” bir seküler Türkçü olarak değerlendirdiğinde ise “milletimize bir baş belâsı” olduğunu varsaymaktadır.
Mensubu olduğu ikinci kuşak Jön Türklük, ideolojik düzeyde bilimci ve Türkçü, siyasî pratik alanında ise muhafazakâr eylemci bir harekettir. Devleti kurtarma hedefini merkeze koyan, kadroları subay ve bürokratlar tarafından doldurulan Jön Türklüğün “sosyalist” değerlendirmelere
bakışı bu çerçevede şekillenmiştir.