Liderler radikal politik değişiklikleri kabul ettirmek için kahramanlardan medet umduklarında, kahramanı biçimden biçime sokma parodisi bütün gülünçlüğüyle ortaya çıkar.
İşte İngiliz madenci oğlunun klasik öyküsü:
"Anne, üşüyorum. Sobayı yakamaz mısın?"
"Kömürümüz yok."
"Neden?"
"Fazla kömür olduğu için."
Böylesine bir delilik, kapitalist sistemin doğası gereğidir.