Tuğçe Bilgiç
@Pestes
Kimya Mühendisi
Ankara
26 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ARADIĞIMIZKitap Alıntısı
Bir çocuk dünyaya geldiği zaman, ebeveynlerinden en çok ihtiyaç duyduğu şey sevgidir; yani şefkat, dikkat, ilgi, korunma, dostluk ve iletişim kurma isteğidir. Bunlar sağlandığı takdirde, bedenleri hayatları boyunca bu iyi anıları taşıyacaktır ve sonra yetişkinler olarak aynı sevgiyi kendi çocuklarına aktarabileceklerdir. Ancak durum böyle değilse, çocuklar hayatları boyunca ilk hayati ihtiyaçlarının tatmin edilmesine dair bir özlemle başbaşa kalacaklardır. Hayatlarının geri kalanında bu özlem, başka insanlara yönelik olacaktır. Buna karşılık, çocuklar “ yetiştirme” adı altında ne kadar acımasız bir şekilde sevgiden mahrum bırakılır, yadsınır ya da kötü muamele görürse, yetişkin oldukları zaman - en çok ihtiyaç duyduklarında o sevgiyi vermeyen- aynı anne baba ya da onların yerindeki kişilere o kadar çok bel bağlayacaklardır. Bu bedenin normal bir tepkisidir. Beden tam olarak neye ihtiyaç duyduğunu bilir, mahrum kaldıklarını unutamaz, mahrumiyet ya da boşluk oradadır, doldurulmayı bekler.
Reklam
PAYKitap Alıntısı
Hep aynı soru soruluyordu: “Nasıl olmuş?” Olay aynı kelimelerle bir daha anlatılıyor, anlatan annesi ise Ersin hep aynı yalanı işitiyordu: “O gün çocuklara da dedim, içimde bir sıkıntı var, Allah hayır etsin diye.” Oysa her günkü gibi bir gündü, annesi içindeki sıkıntıdan filan söz etmediği gibi, telefon çalana kadar her zamanki neşesiyle televizyon seyretmişti. İki kadın talihsiz bir kazaya uğrayan adamın annesi ve yengesi olmakla yetinmiyor, hikayedeki paylarını anlamlı kılabilmek için kendilerine önseziler, rüyalar yazıyorlardı.
