Başına gelen şeyleri o kadar sessiz sakin karşılaması tuhaftı zaten. Demek içinde olan oluyordu. Onun kapının önündeki o haline bakıp, başkalarının acısını kendi acısına dönüştürdüğünü düşünmüştüm. Bütün ölümleri tek bir ölüme dönüştürüyordu, en yakınının en sevdiğinin ölümüne.
Neden bir de rüya görürüz?... Karmaşanın, keşmekeşin, hayatın yorucu zenginliğinin içinde eksik kalan nedir ki uykunun kuytusunda ille de tamamlanması gerekir. ...Yoksa o ayrıntılar bilincimizin balonuna batan iğneler midir?