ardın
@Piay
5 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Ah, keşke ölümün eşiğinde olanların hepsi, bu benim gördüklerimi görselerdi! Bazen bunu da düşündüm. Istırap, korku, dehşet ve yaşama arzusu, hepsi bitmişti bende. Bana telkin ettikleri dini inançlardan kurtulmuş, huzura ermiştim. Tek tesellim, ölümden sonra hiçlik ümidiydi; orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor, beni hasta ediyordu. Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamışım, bir başka dünya neyime yarardı benim?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Eli elime değiyordu perdenin ucunun.
Gözlerimi perdeden öte yanlara kaçırıyordum.
İNANMAK İSTEMİYORDUM YALNIZLIĞIMA
Nasıl oluyordu da bir şey tutmuyordu beni perdenin ucundan başka?
Konuşmaktan vazgeçtin ve sana cevap veren tek şey sessizlik oldu.
Şimdi sessizliğin dehşetinde yaşıyorsun. Ama sen herkesten daha sessiz değil misin?
Önemli olan tek şey yalnızlığın: Ne yaparsan yap, nereye gidersen git, gördüğün hiçbir şeyin önemi yok, yaptığın her şey boşuna, aradığın her şey sahte. Var olan tek şey yalnızlık, her seferinde er ya da geç karşında bulduğun, dost ya da yıkıcı yalnızlık; onun karşısında, her seferinde yalnız kalıyorsun, yardımdan yoksun, şaşkın ya da afallamış, umutsuz, sabırsız.
5/10
1 saatte okudu
·Okunma: 12 Nisan 2019 13:47
·2019 12. kitabı
