Rabia Yıldız
@Pollyannary
Uzun bir yoldur içim
Okuduğum her kitaptan zaten etkileniyorum ama bu kitabın yeri bende hep ayrı olacak sanırım. İnsanın kendi içindeki nefsi arzularıyla mücadelesini konu edinmiş bir kitap var elimizde. Daha çok ' aşkın metafiziği' adlı felsefik düşünce ile olayları örtüştürüyor sayın yazar. Tolstoy bu başarılı eserini Anna Karenina'dan yaklaşık 10 yıl sonra yazmış. 1800 lü yılların sonlarına doğru ele alınan bu eser Tolstoy'un dönemindeki aile kuramını ve kadın olgusuna değinip büyük genellemelere varmıştır. Kitapta bahsedilen şeytan insanın içindeki karşı konulmaz dürtüdür. Kitabın arka kapak yazısında bu durum şöyle özetlenir:" ... şeytan, asıl içimizdeki o karşı konulmaz dürtüdür. Dışarıdaki şeytan kadın ise, bu dürtüyü uyaran nesneden başka bir şey değildir."
Kitabın sonunda ana karakter olan Yevgeni'ye iki son yazılmıştır. İkisi de acıklıdır lakin ben ikincisinden ziyade ilkinin olmasını tercih ederdim :(
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·300 syf.··
Beğendi
·2021 4. kitabı
·37 günde okudu
·Okunma: 02 Şubat 2021 11:27
Zamanın ne derece israf edildiği ve ne kadar da kıymetli olduğunu zarif bir dille anlatan harika kitap: MOMO!
Momo; kocaman eski paltosu ile yetimhaneden kaçarak antik tiyatroya saklanmış ve buradaki oyuklardan birine yerel halkın da yardımıyla ev yapmış küçük bir kız. Zamanla oradaki insanlarla bütünleşmiş, küçük büyük herkesin arkadaşı olmuştu.
Puan vermedi·400 syf.··
Beğendi
·2020 17. kitabı
·23 günde okudu
·Okunma: 28 Aralık 2020 01:50
Yavaşça sindire sindire okuduğum bir kitap. Yaklaşık bir senedir okuyorum ve bittiğinde kendimi boşlukta gibi hissedeceğimi hiç düşünmezdim. İlk başlarda sıkıcı gelen ve bolca kızdığım Kafka’yı zamanla tanıyınca güzel bir bağ oluştu. Milene’dan gelen cevapları bilmediğimiz için bir boşluk oluyormuş gibi olsa da Kafka’nın zamanla samimileşmesi ve giderek içini açan üslubu sevdiriyor kendini. Bir süre sonra acaba karşısı ne demiş diye düşünmüyorsunuz. Günümüzde aranılan çokça fedakarlık yapılan, mesafelerin öneminin yersiz olduğu, nahif bir sevgiye şahit oluyorsunuz. Bazı cümleler kelebekler konmuş gibi adeta çiçek açtırıyor insanda.
Hayatı, tüm koşulları ile kabullenip mutlu olmayı hedefleyen pollanna ruhuma ağır gelen bir kitap olmasına rağmen, bana mutsuz olmayı kabul etmenin de aslında insanı mutlu edebileceğini öğreten bir kitaptır kendileri. Cümlelerinin fazlaca dolaylı olması kitabın kendisinden midir çeviriyi yapan Tanıl Bey’den midir bilemedim ama bir cümlenin de 5-6 satır sürmesi özne-yüklem uyumunun kopmasına sebep oldu bende defalarda. :) Son olarak iseee ; mutlu insan ile mutsuz insanı keskin bir çizgi ile ayırmayı hoşuma gitmedi Wilhelmcığımın. Bunu neden yaptığını anlamak için yazarın hayatını araştıracağım birazıcık. Sizlere tavsiyem bunu benim gibi kitabı bitirdikten sonra değil de kitaba başlamadan yapmanız. Yazarı tanımak her zaman daha çok yardımcı olur eserini anlamaya. Bu yazımı okuyan herkese çok çok çiçekler.
Kafka’nın kendi hayatını incecik kitaba sığdırılmış hali de diyebiliriz. Ailesinden ve özellikle babasından gördüğü uzaklığı ince bir şekilde işleyen bu kitap belki de kimimizin yaşantısından da izler taşımakta.
Betimlemeler mükemmel.
