Zaman Hanım
@Pringles
Ruhunu yitirmiş bir bigane
46 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazen her şey gözlerimizin önünde olur ve elimizden bir şey gelmez..
Bir çözüm üretebilecek yol ararız ama o yollar başkalarıyla bağlantılı olduğu için çıkmaz sokaklara dönüşür.
Tam da böyle bir hikaye.. acı.. acınası..
Reklam
İnsan nedir şimdi bildikHayat ve İnsan
Kitabı bir solukta okudum diyebilirim. Şermin Yaşar’ın tarzını zaten çok seviyorum. Fakat bu kitapta insanlara dair yaptığı analizler, insanların yaşamları o kadar içimizden o kadar tanıdık ki sürüklenip gittim.Burwda olaylar herkesin penceresinden ele alınmış. Bu bakış açısı ayrıca kıymetli. Çünkü böyledir bu. Herkes kendince haklıdır ve herkesin haklı olduğu aynı hikayede her açıyı görmek çok güzeldi. Teşekkürler 
Şermin Yaşar
Şermin YaşarNeden olmasınHayat ve İnsan
Neden bu kadar geç okuduğum bir kitap diye kendimi sorguladım. Ya da bu zamana kadar nasıl duymadım, neden duyurulmadı.
Bu kitap hem çocuklukta hem gençlikte hem de yetişkinlikte en az üç kere okunması gereken bir kitap.
Bir toplumun nasıl şekillenebileceğini ya da nasıl yeniden kalkınabileceğini çok güzel anlatmış.
Bir çok konu üzerinde, çok yönlü tahliller yapılmış olsa da benim için can alıcı kısmı eğitim üzerine konuşulan kısımlar. Ne acı ki biz hâlâ aynı hataları yapmaktan vazgeçmiyoruz.
Okullarda, bu eğitim sistemiyle çocuklarımızın ruhunu yavaş yavaş öldürüyoruz..
Biz de toplum olarak yapabilir ve yeniden şekillenebiliriz. Çocuklarımıza öğrenmeyi, gelişmeyi, üretmeyi sevdirebilir ve bir ufuk açabiliriz.
Bir umut oldu benim için. Hiçbir şey için geç değil. Çocuklarımızın ruhunu öldürmeyelim..
Hangi günü gördük akşam olmamış..Edebiyat & Roman
İnsanı en güzel teselli eden cümleydi bana göre.. insanların kötülüğe karşı çaresiz kalması.. hatta insan olamaması.. ve yine insanın çıkarları için dilsiz şeytan olması.. kötülüğe kötülükle karşılık vermeden hakkını savunamaması..
Okurken gerçekten Memed ile ağladım güldüm. Masumiyeti, saflığı, aşkı öyle güzel anlatılmışki kitabı okurken yaşadım. Beni en etkileyen kısmı hapishaneye gidip tek kelime konuşamadan geri dönmesi kısmı oldu. Memed ve Hatçe’nin heyecanı şaşkınlığı, aşkı o kadar derindenki tek kelime etmeden yan yana oturup kalıyorlar..
Bir de bebeğini Iraz’a uzatması insanın içini söküyor..
Mutlaka okunmalı.
Daha önce okumadığıma pişman olduğum fakat doğru zamanın bu olduğunu okurken anladığım bir kitap :) hem hazin bir aşk hikayesi hem de insanın doğrulara nasıl kör olabileceğini anlatan çok güzel bir efsane. Kelime hazinesine katkı sağlaması ayrıca hoşuma giden kısmı. Bir çok bilmediğim kelime öğrendim.
Sevmenin bazen yetmediğinin, yetemediğinin çok hoş bir yazılı anlatımı.
Tavsiye ederim:)
Reklam