Psk Danışman
@PskDansman
• Ars longa, vita brevis •
55 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
“İnsanlar sadece doğru kabul ettikleri bir tavırdan doğan mutluluğu kalıcı olarak kabul ederler. Zevklerden ibaret bir mutluluk ise gelir geçer. Daha hissedildiği anda ölür.”
İnsan psikolojisinin temellerini neden sonuç ilişkisiyle gündelik, gerçek yaşamlardan kesitler sunarak herkesin anlayacağı bir dilde anlatan yazarın kitaplarını çok beğeniyorum. Roman tadında, okurken psikolojiye ilginiz olsun olmasın birçok şey öğrenip farkındalık kazanıyorsunuz. Son zamanlardaki kişisel gelişim kitaplarının karmaşasından sonra su gibi okuyacağınız bir kitap..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Hayat böyledir işte. Bir kapıdan girer, öbüründen çıkarsınız. Göz açıp kapayana kadar gider hayat.. Kimse ne o kapıdan içeri girdiğini bilir, ne de çıktığını. Biz de çıkacağız bir gün. İnsan bazı şeyleri anlıyor anlamasına da, biraz geç oluyor. Belki de bu, işin doğasında var. Tam anladım derken bir de bakmışsınız ikinci kapı açılıveriyor. Ben hala buralarda olduğuma göre, demek ki öğreneceğim daha çok şey var." ,,
“Uygarlık ilerledikçe, insan ilişkilerine belli mesafeler girdikçe ayıplar, günahlar, yasaklar çoğaldıkça korkularımız daha derinlere indi. Kendi iç dünyamızı kimselerle konuşamaz olduk.” Gerçek bir yaşam öyküsü oluşu kitabı daha ilginç kılarak okutturdu bana çünkü kurgu olsa abartılmış biraz diyebilirdim. Yazarın da değindiği gibi yeni nesil kişisel gelişim karmaşasına girmeden psikolojiye ilgisi olmayanların dahi rahatlıkla okuyacağı bir “roman”.
“-Bu ne biçim bir hastalık? -Önceleri pek farkına varılmaz. Günün birinde insanın canı artık hiçbir şey yapmak istemez. Hiçbir şeyle ilgilenmez ve kurur gider. Üstelik bu isteksizlik geçici değildir, hatta giderek de artar. Günden güne, haftadan haftaya daha kötü olur. İnsan kendinden hoşlanmaz, sanki içi bomboştur ve dünyayla bağdaşamaz. Sonraları bu hisler de kalmaz ve hiçbir şey hissetmez olur. Bütün dünyaya yabancılaşmış ve hiç hiç kimse onu artık ilgilendirmez olmuştur. Ne kızgınlık duyar ne hayranlık. Ne sevmesini bilir ne de üzülmesini. Gülmeyi de ağlamayı da unutmuştur. Böyle bir insanın içi kaskatı kesilmiştir. Artık hiçbir şeyi ve hiç kimseyi sevemez. Bu durumda, artık hastanın iyileşmesine olanak yoktur. Geriye dönüş kalmamıştır. Bomboş kül rengi bir yüzle ve nefretle çevresine bakar, tıpkı duman adamlar gibi. Onlardan biri olup çıkmıştır. Hastalığın adına gelince, buna ölümcül can sıkıntısı denir.”
Çağımız hastalığını hikayeleştirerek her yaşın anlayacağı bir şekilde özetlemiş yazar kitapta. Zamanın kıymetini nasıl bilmediğimizi çok ince işlemiş. Verilen mesajları sindirebilmek adına ağır okumayı tercih ettim. Hayata farklı bir pencereden daha bakmayı sevenlerdenseniz okunmalı..
Her yaştan okuyucunun, tek solukta okuyacağı bir kitap. Neden daha önce okumamış olduğuma üzüldüm.. bitişine üzüldüm.. küçük zeze’ye üzüldüm. İnsana fazlasıyla empati yaptıran ve boğazını düğümleyen aynı anda içini sevgi, şefkatle dolduran bir hikaye. Aynı anda umutlanıyor ve üzülüyorsunuz birçok duyguyu bir arada yaşatıyor kesinlikle tavsiye edeceğim bir okuma oldu..
Hakan Günday’ın kıvrak zekasıyla, okuyucuyu sürekli merakta tutarak yazdığı bir kitap daha.. toplumsal kaidelerin birçoğuna değinilmiş, hayatın tüm sert gerçeklerini yüzümüze vurmuş. Bir insanın dünyaya gelmiş olduğu ailenin, tüm hayatına bedel olabileceğini çok güzel işlemiş. Hep bir umutla okumaya devam ederken buruk biten, iz bırakacak bir kitap. Tavsiye edilir..
