Uzun cümleler yazmayacağım kısaca manevi bir lezzet aldığım ve nefsimin baskın olduğu iyice dünyevileştiğim bir dönemde ilaç gibi gelen bir kitap oldu.
Tasavvuf'la ilgilenenler, sonradan müslüman ve derviş olmuş bu adamın bu güzel eserini okumalılar, tavsiyemdir.
Ancak hayata sadece bilimsel ve materyalist olarak bakanlar, tasavvufu çağ dışı görenler bu kitabı saçma bulacaklardır o yüzden uzak durmalarını tavsiye ediyorum.
"Bugünkü putlarımız, televizyon, banka hesapları ve buzdolabıdır."
Lisede yarım bırakmıştım. Sanırım bu kitabı okumak için uygun bir zaman değildi benim için . Hz.Peygamber'in sa. Mihmandar'ı Eyyüb Sultan hazretlerinin anlatıldığı bu eserde birtakım mantık hatalarına ve tarihi yanlışlıklara rastgeldim. Hatalardan birisi Ümeyye'nin Ebu Cehil'e seslenirken 'Ebu Cehil' diye hitap etmesiydi çünkü Ebu Cehil diye bildiğimiz Amr b. Hişam'a Ebu Cehil ismini müslümanlar koymuştu. Her neyse çok fazla takılmadım buna. Ayrıca Peygamberimizden bahsederken bazı yerlerde direk adıyla bahsetmesi hoşuma gitmedi. Bunlar rahatsız olduğum hususlardandı. Kitabın güzelliği her zamanki gibi üslubuydu. Çok hoşuma gitti. Özellikle Hz. Peygamberin Medine'ye hicret ettiği yerlerde ki anlatımına diyecek bir şey yok çok duygulandim. Sıkıldığım yerler olmakla birlikte (Özellikle Kallinikus ve kızının yer aldığı kısımlar) gerçekten akıcı bir kitaptı. Allah Ebu Eyyüb el-Ensari'den razı olsun.
Tarihi Roman severlere tavsiye ediyorum.