Yusuf Taş
@QEVIR
Demin
Oturduk bir kıyıda ikimiz
Yeni bir aşkla, karımla ben
Yeni, yepyeni bir aşkla
Üstümüzden pek acayip kuşlar geçti
Bir sonsuzdan bir başka sonsuza.
Yaşlandıkça daha iyi anlıyorum galiba
Bu anlamlı sevgiyi
Önümüzde biraz peynir, bira
Hiç bitmemiş konuşacaklarımız sanki
Gecemiz gündüzümüz öyle değişik
Yüzü öyle aydınlık ki, yıllar önceki gibi.
Kalktık
Geçtik kendi denizlerimizden, kendi ormanlarımızdan
Dinlendik bir ağacın gölgesinde
Buluştu ellerimiz kendiliğinden
Göz göze geldik sık sık
Sevgimize eklenen bambaşka bir duygu derinliğinde.
Demin
Oturduk bir kıyıda ikimiz
Ben bunları düşündüm, yazdım
Bir aralık, pazartesi
İmzaladı bu şiiri gözlerimiz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·310 syf.·
2020 14. kitabı
Kimsenin ortak türküsü yoktu ve kimse türküsünü bir başına söyleyemiyordu. Bir yere gitmeden, gelecek birisini bekliyordu herkes. Koro halinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar.
İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti. Şiddetin coğrafyasında elbette gökyüzü bir lükstü ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu.
sen akışkan dertli böcek
çamaşırımda besleyici leke
alınyazımın tek okunaklı yeri
bıçkın sevinç kunt öfke
küçük dilini yutmuş kırmızı soğan
yücegönüllü akasya
havı cekilmiş eteklik
hafifçe karnı olan
sen elisürencil
öyle bir laf varsa işte o
dün için özür dilerim
şimdi çıktın işte beşiktaş’tasın
kim istemez mutlu olmayı
mutsuzluğa da var mısın?
Mut(suz)
