Murat Yiğit
@Raskal
Demirhaneden çekiç sesleri geliyordu kulağıma, ama çekiçler örse değil de benim göğsüme göğsüme iniyordu sanki...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Brahman(Kast sistemine dayalı hint dini) bir ailede doğan, geleceğin prens adayı, ailenin göz bebeği Siddhartha, içinde dolmak bilmeyen boşluğu keşfettiği yaşlarda, babasına kafa tutarak ailesini terkeder...
Arkadaşını da yanına alıp Samanalara(çilekeşlere) katılır, yıllarca riyazet(nefsin isteklerini kırma) içinde, sersefil, aç-susuz, dünyevi hazlardan arınmış, göçebe bir hayatı seçer...İçindeki özü, manayı, Ben'i aramaktadır...Ama içindeki boşluğu bu yolda doldurmaz, yirmili yaşlarda Buddha ve keşişlerle tanışır, acaba anlama götüren doğru yol bu mudur...Burda da aradığını bulamayan Siddharta, yirmili yaşlarda Kamana adlı bir kadınla taşınır ve bodoslama dalar dünyevi hayata, cinsel hazdan kumara, paradan ticarete, hırstan açgözlülüğe, efendilikten zenginliğe kadar herşeyi, önceden iğrendiği herşeyi 20 yıl yaşar...
Ve kırklı yaşlarda herşeyini terkedip bir ırmak kenarında yaşlı bir kayıkçı ile dostluk kurar...Irmağı dinler, kendini dinler, yıllarca arayıp bulamadığı Ben'ini dinler...
Siddhartha çocukluktan yaşlılığa kadar bir arayışın öyküsü, ama öyle öğretilerle, bilge kişilerle, tarikatlarla, cemaatlerle değil, herkes aradığını kendisi yaşayarak, deneyimleyerek kendi içinde bulacak...Doğu felsefesi ve mistik ögeler taşıyan, dili sade, akıcı, düşündürücü, Nobel ödüllü Hesse'nin en önemli kitaplarından, tavsiye edilir, keyifli okumalar...
Biliyorsun çünkü; Yumuşak sertten güçlüdür, su kayadan güçlü, sevgi zorbalıktan güçlüdür...
Şimdi şöyle birşey var;Orhan Pamuk, benim yaşadığım sokağı sabah dolaşsa roman yazar, gece dolaşsa başka bir roman yazar...Adam çatır çatır yazıyor, noktasız-virgülsüz soluksuz yazıyor, biz sadece bakarken, o görüyor, algılıyor, süslüyor en ince detayları ve ortaya şaheser çıkartıyor...
Kitap çok zor bir kitap, salt sonuç odaklı okumayı seviyorsanız hiç bulaşmayın. Çok fazla sürükleyici bir kitap değil... Sadece 19 kelimelik bir mektupla karısı tarafından terkedilen Galip'in, akrabası olan köşe yazarı Celal'in yazdıklarından yola çıkarak karısını bulma çabaları... Ve bu arayışlarda karşımıza çıkan onlarca güzel hikaye, insanlar, sokaklar, acılar, aşklar, sırlar, kendini kaybetmeler, kendini bir başkasında bulmalar...
Romanın sonsözünde Orhan Pamuk, Kara Kitap`ın yazılışı hakkında çok güzel bilgiler veriyor, 5 yıl uğraştıktan sonra 1990 yılında basılıyor. Daha sonraları Kara Kitap'ın sırları diye başka bir kitap dahi çıkartıyor..Türk edebiyatında postmodern tarzda yazılan en kaliteli eserlerden biri fikrimce...
Sonuç olarak toplumumuzda var olan ve çok gereksiz bulduğum Orhan Pamuk'la ilgili önyargılarınız yoksa okuyun kitaplarını, varsa da önyargılarınızı kırıp yine okuyun...Neyse çok konuştum,Hermann Hesse-SIDDHARTHA'da görüşmek üzere️
