Mehmet Emin Birinci
@Raskolnibov
117 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okuduğum 200'üncü kitabın 
Fyodor Dostoyevski'nin bir kitabı olmasını istedim ve bunun için de daha önce hakkında hiçbir şey duymadığım bu kitabını seçtim. Fyodor Dostoyevski bu kitabı sürgündeyken kaleme almış ve kitaba kendi hayatından da birçok şey katmış. Kitabın ana karakteri olan Prens Mişkin de yazarımız gibi sara hastalığından muzdariptir. Kitabın ilk sayfalarındaki anlatılan hikayede yüzüne karşı ölüm fermanı okunmasına rağmen son anda bağışlanan kişide yine yazarımızdan başkası değildir.
"Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar: Ya bir insan yolculuğa çıkar ya da şehre bir yabancı gelir." Bu kitabımızda da ikincisi oluyor. Kitabımızın başında, tedavi olduğu İsviçre'den trenle Petersburg'a geliyor Prens Mişkin. Trenden iner inmez de doğruca şehirdeki tek ve uzaktan akrabası olan Lizaveta Prokofyevna'nın evinin yolunu tutuyor. Henüz ayak bastığı Petersburg şehri ve şehrin çürümüş, iki yüzlü, paraya tapan aristokrasisi hakkında en ufak bir bilgiye dahi sahip olmaması ve onlar gibi olmaması kimilerine göre "budala" olmasının yegane sebebidir.
Uğultulu Tepeler Emily Brontë'nin tek kitabı. Zaten kitap yayınlandıktan kısa bir süre sonra kitabın İngiliz Edebiyatı'nda yaptığı etkiyi göremeden vefat ediyor yazarımız. Kitaba başlamadan önce kitap hakkında aşk kitabı diye duymuştum ve de söz konusu İngiliz Edebiyatı olunca 
Jane Austen vari bir kitap okuyacağımı sanmıştım. Kitapta hırs, takıntı, intikam kısacası aşk dışında her şey vardı. Genelde kendimi okuduğum romanlardaki karakterlerin yerlerine koyarım ama bu kitaptaki karakterler o kadar irite ettiki hiçbirinin yerine koyamadım kendimi. Son olarak da her ne kadar okurken karakterlere sinirde olsam şunu söylemeliyim ki kitaptaki karakter gelişimlerini sevdim. Kitabın başında sevdiğim karakterlere kitabın sonunda nefret ettiğim de oldu, tam tersi de.
Okuduğum ilk Çehov kitabı oldu. Pek tiyatro eseri de okuyan biri olmadığım için ister istemez bir önyargı ile başladım. Ama kısa sürede önyargım kırıldı ve üstelik sanki eserdeki kişileri ilk defa tiyatro sahnesinde izleyen bir seyirci gibi değil aksine sanki yıllardır tanıyormuş gibi bir hisse kapıldım. Kitabın sonunda Dorn karakterinin soğukkanlılığına da ayrıca hayran oldum. Son olarak da kitaptan çok sevdiğim bir alıntı ile bitiriyorum.
"Çocukluğundan beri göl kıyısında yaşayan bir genç kız var, sizin gibi biri; tıpkı bir martı gibi seviyor bu gölü ve bir martı gibi de mutlu ve özgür. Günün birinde bir adam geliyor oraya, kızı görüyor ve yapacak başka bir işi olmadığından yazık ediyor kıza, tıpkı bu martı gibi..."
Monte Cristo Kontu
Bu zamana kadar okuduğum en uzun kitap oldu fakat 1500 sayfa olması sizi korkutmasın, mükemmel bir kurguya sahip, son derece akıcı bir kitap. Dumas 19. yüzyıl avrupasını ve aristokrasisini bu kitapla gözler önüne seriyor. Kitap birçok tarihi olayı ve şahsiyetleri de içinde barındırıyor. Restorasyon Dönemi Fransa'sı, Napolyon'un 2. kez tahta çıkışı bu olaylardan bazıları. Ayrıca Dumas kitabın birçok yerinde Türklere de yer veriyor. Tepedelenli Ali Paşa'nın Osmanlı'ya karşı isyanını mükemmel bir şekilde kurgulayarak kitabına katıyor. Son olarak Dumas'nın mükemmel betimlemeleriyle sadece kitabı okumakla kalmayıp 19. yüzyıl Fransa'sında ve İtalya'sında bir yolculuğa çıkacaksınız.
Bir denizci olan 19 yaşındaki Edmond Dantes, düğün gününde nedenini bilmediği bir iftiraya uğrayarak If Şatosu adlı hapishaneye atılır. Girerken suçunu dahi bilmediği bu hapishaneden şans eseri tanıştığı Rahip Faria sayesinde adeta aydınlanmış bir şekilde 14 yılın ardından Monte Cristo Kontu olarak çıkar. Artık bir servete sahip olan Monte Cristo Kontu'nun tek amacı ona tuzak kuran ve 14 yıl boyunca mahkum hayatı yaşamasına sebep olanlardan intikam almaktır.
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202537bin okunma
Martin Eden
Spoiler içerir
“Martin Eden bireyciliğin, politik olamayan küçük burjuva hırslarının, yeterince istersen olurculuğun yerle bir edilişidir. İkili ilişkilerin sınıfsal niteliği karşısında politize olmayı hor gören tutkulu bir adamın intiharıdır. Cıvık bir yalnız aşık adam öyküsü değildir.”