Ali Osman Bulut
@Raskolniko
İletişim sosyolojisi ve Etnografi
Kent ve birey
Kitap, doğa, sinema ve fotoğraf
Bir namus işçisi daha göçtüSezai Karakoç
Leylâ diyorsam kesik yanaklarıyla Leylâ
Üç köşeli dünyasıyla
Okuyla yayıyla yaylasıyla acımasıyla
Leylâ diyorsam şu bizim gerçek Leylâ
Biz seni işte böyle seviyoruz Leylâ
O gitti bize ağlamak kaldı kala kala
Reklam
Weber in kapitalizm için demir kafes benzetmesi yaptığı noktadayım. Paylaştığımız zemin ve ruh hali sanıyorum ki aynı. Ayrım yalnızca zamandan ibaret. Aksayan akslara görmek, bu kadar güçlü hissetmek ve dahası var olduğunu bilmek dayanılmaz bir acıya düçar kılıyor zihni. Zihnin bu acısına müteakip anlıyorum ki beden acılı bir ruhu taşımaktan çok aciz. Acının eşiği intihar seçeniğini yahut portresini belirginleştirecek olan şey. Binlerce kez ölmemek için bir kere ölmeyi göze almak evet hikayenin özü bu.
Not kağıdı ve/veya düşüncenin dışavurulduğu alanFelsefe
Şeyler insanın varlık sürecinin tamamlayıcılarıdırlar. Başka bir ifadeyle varlığın nasıl bir portre şeklinde teşekkül edeceğini belirleyen patikalardır.
Söz maharet ister. Bundandır mahir olanların dili ile yükseldiğinde ruh üfler yahut hayat verir.
İnsanoğlunu bilinmeyenin temasından daha çok korkutan bir şey yoktur der Canetti. Bundandır gelecek denilen belirsiz ufuk ürkünçtür
Reklam