Çöp. Okuduktan sonra çöpe attım. Beş para etmez bir sürü erkek müsveddesinin hikâyesini okumak isterseniz buyrun kendi kanaatiniz olsun. "15 Yaşında Bir Çocuk ve Akbabalar" olmalıydı kitabın adı.
Bilmiyorum, bunu söyleyen ilk kişi ben miyim ama birinci kitabı neredeyse her yönüyle beğenmeme, gözyaşları içinde okumama rağmen ikinci kitabı pek sevemedim. Yer yer oldukça rahatsız oldum. Hikâye bana geçmedi. Hatta itiraf etmem gerekirse o kadar sevmedim ki, “Hikâye birinci kitapta bitmişti; buna ne gerek varmış?” diye düşünerek sabredip bitirdim.
Şimdi henüz okumadığım ve belki de okumayacağım üçüncü ve dördüncü kitaplarda ne anlatmış olabilir diye düşünüyorum.
Benim için gerçek İnce Memed, birinci kitaptan ibarettir.
Küçük Köpekli Kadın bana bir şey ifade etmeyen bir hikâye oldu. Ana fikri kısır, olay bayağı ve yüzeysel fikrimce. İnsana "Ne olmuş yani?","Neden yazmaya değer buldu bu hikayeyi?" Dedirtiyor.
Tolstoy'un kendi hayatında çok fazla ve çok iyi insan çeşidi tanıdığını romanlarında görmek mümkün. Anna Karenina bir roman nasıl olur-olmalıdır sorusunun karşılığıdır. Roman 1870-77 yılları
Burun, absürt ve sembolik bir hikâyedir. Neyi sembol ettiği okura bırakılmış.
"Gogol, öykünün ikinci bölümünün başında, sabah uyandığında burnunun olmadığını
fark eden Kovalev’i