Emre

Emre
@ReadsForFreedom
Yine görülüyor ki, yasa istemin genelliği ile konunun genelliğini bir araya getirir; onun için, kim olursa olsun, bir adamın kendi başına verdiği buyruklar, hiçbir zaman yasa olamaz. Hatta egemen varlığın bile, özel bir konuda verdiği buyruk yasa değil, sadece kararnamedir; bu bir egemenlik işi değil, bir yönetim işidir.
Sayfa 36 - İş Bankası Kültür Yayınları
Felsefe
Yargının iktidara bırakılmaması gerektiği.
Ama denilecektir ki, bir suçlunun hüküm giymesi özel bir iştir. Evet, öyledir: Zaten onun için değil mi ki, bu yargılama işi egemen varlığa bırakılmamıştır; egemen varlığın kendi başına kullanamayıp başkasına bırakabileceği bir haktır.
Sayfa 33 - İş Bankası Kültür Yayınları
Felsefe
Toplum Sözleşmesi
Öyleyse egemenlik işlemi nedir? Bu, üst olanın astla değil, bütünün kendi üyelerinden her biriyle yaptığı bir sözleşmedir. Yasaya uygun bir sözleşmedir bu, çünkü temeli toplum anlaşmasıdır; hak duygusuna dayanan bir sözleşmedir, çünkü ortak bir sözleşmedir.
Sayfa 30 - İş Bankası Kültür Yayınları
Felsefe
Toplum Sözleşmesi
Yukarıda anlattıklarımdan şu çıkar: Genel istem her zaman doğrudur ve kamusal yararlara yöneliktir. Ama bundan halkın kararların her zaman aynı doğrulukta olduğu sonucu çıkmaz. İnsan her zaman kendi iyiliğini ister ama, bunun ne olduğunu her zaman kestiremez. Halk hiçbir zaman bozulmaz ama, çoğu kez aldatılabilir. işte, ancak o zaman kötülüğe eğilimli görünür.
Sayfa 26 - İş Bankası Kültür Yayınları
Felsefe
Toplum Sözleşmesi
Temel sözleşme, doğal eşitliği ortadan kaldırmak şöyle dursun, tam tersine doğanın insanlar arasına koyduğu maddesel eşitsizlik yerine manevi ve haklı bir eşitlik getirir. İnsanlar güç ve zeka bakımından olmasalar da sözleşme ve hak hukuk yoluyla eşit olurlar. Kötü yönetimlerde bu eşitlik yalnız görünüşte kalır ve aldatıcıdır, yoksulu yoksulluğunda, varlıklıyı da zorbaca ve kurnazca hazıra konuşunda alıkoymaktan başka işe yaramaz. Gerçekte, yasa her zaman mal mülku olana yararlı, olmayanlara zararlıdır. Bunun sonucu olarak, toplum hali insanlar için, hepsinin bir şeyleri olması ve hiçbirinin gereğinden çok şeyi olmaması halinde yararlı olur.
Sayfa 22
Felsefe