“İnsan, hiçbir şeyi değil, her şeyi bildiği için mutsuz. Ben her şeyi biliyorum. Ve bunlar yürürken dengemi bozacak kadar ağır geliyor. Tek isteğim kurtulmak hepsinden, bütün bilgilerden, bütün düşüncelerden. Geri dönmek hiç doğmamış Kayra'ya.”
“Bu akşam içimde
Tuhaf bir sıkıntı var,
Dünyada sanki bir ben kalmışım.
Sanki herkes nerde keder varsa bırakmış,
Ben nerde bulduysam toplamış almışım.
Önümde söğüt ağacı
Her zamanki haliyle, çaresiz
Havuzda su rahat,
İnsanlar susmuş.
Sessiz bir yağmur gibi başladı bende Konuşmak ihtiyacı... “