Kitap Esav ismini ilk kez duyuyor olunca ilgimi çekti. Esav ve Yakub'un hikayesiyle ilgili ufak bir araştırma yaptım. Kuran-ı Kerim'de Yakub'un bir ikiz kardeşi olduğundan bahsedilmiyor. Ancak Tevrat'ta Esav ismine dair bir hikaye bulmak mümkün. Zebur'da ise doğrudan bir Yakub ve Esav hikayesi yok. Bu nedenle kitabın İncil ve Tevrat'tan temellenen bir hikaye kurduğunu söyleyebiliriz. Bunun bir başka örneğini de İsmail ile İshak'ın hikayesinde görüyoruz. Yazar, İbrahim'in İshak'ı kurban etmek üzere olduğunu anlatıyor. Bu noktada tekrar 4 büyük kitaba bakacak olursak, Kuran-ı Kerimde açıkça bir isim verilmiyor. İslam geleneğine göre İbrahim'in İsmail'i kurban etmek üzere olduğuna inanılıyor. Ancak Tevrat'ta açıkça kurban edilmek istenenin İshak olduğu yazılmıştır. Zebur'da ise doğrudan bir kurban anlatısı bulunmamaktadır.
Bu bağlamda kitabı islami bilgilerinizle okursanız muhtemelen tek doğru bilgi yok gibi bir kanıya varacaksınız.
Kitabın konusuna gelecek olursak İshak, Yakub tarafından kandırılmıştır. Yakub, Esav kılığına girerek ilkdoğan hakkı olan kutsanmayı ve peygamberliği annesi ile düzenlediği bir sahtekarlık yoluyla elde etmiştir. Duruma öfkelenen Esav ve yaptığından pişmanlık duyan Yakub'un hikayesini okuyoruz. Tarihi bir hikaye gibi değil yalnızca bir hikaye gibi okumak gerek bana göre. Ağır bir konu ve duygusal bir anlatı var. Bir bölüm geçmişi bir bölüm şu anı anlatırken sürekleyici ve keyifli bir okuma sunduğunu söylebilirim.