bazıları silahla, bazıları siyanürle, bazıları da çatılardan atlayarak. Bazıları da yaşayarak! Ki en sonuncusu en acı veren ve en yavaşıdır. İnsanın canı o kadar yanar ki birkaç yıl sonra hiçbir şey hissetmemeye başlar. Ama ufak bir hata, ufak bir çabuk ölüm arzusu bütün acıları yeniden başlatır. Ve beyin kabuğunu nasırlaştırmak yine yıllar ister.
ben koştukça uzaklaşıyordu tepe. Ben koştukça, kovaladıkça, kaçıyordu her şey. Çıplak elle balık avlamaya benziyordu yaptığım. Ağzımdan soluyordum. Terliydim koşuyordum. İçimdeki bütün nefretle. Bugüne kadar yakalayamadığım her şey için koşuyordum. Ellerimin arasından kayıp gitmiş her şeyin peşinden!
"işte, en zor olan budur. İnsanın kendini yargılaması, diğerlerini yargılamasından çok daha zordur. Eğer kendini doğru şekilde yargılayabilirsen O zaman gerçekten bilge birisin demektir."