Remziye Altundağ
@Remi12
Hayat en başta sevdiklerimizden başlar. Toprak ilk en sevdiklerimizi alır bizden, yanında rahat edebildiğimiz insanları alır bizden, o yüzden bu kadar güzel kokar aslında. Çünkü en sevdiklerimiz yatar altında, en değerli olanlarımız oradadır, vazgeçemediklerimizi vermişizdir ona. Bir gün bizi de alacak ama bizi almadan önce birçok acı yaşatacak şimdi yaşattığı gibi.
Ne yapmak gerekir şimdi, ağlasak olmaz kendimizi yesek yine olmaz düşüncelere girsek kaybolsak yine olmaz zaman durdu hayat durdu desek o da yok devam eden bir hayat var akıp giden bir zaman var ve güçlü olmamız gereken durumlar var. Ne kadar güçlü olursak o kadar dayanırız bunca acıya. Hayatın acı gerçeğine, hani bir laf vardır; “Olan ve Ölen birdir. Arkasından ağlamak geri getirmez hiçbir şeyi. “ Öyle güzel söylenmiş ki ateş düştüğü yeri yakıyor evet yaşamadan kimse anlamaz o da evet ama üzülmek ya da yaşamak istememenin de kalana bir faydası yok. Yaşanan acının ağırlığı ne kadar büyük olursa olsun, hep söylerim derdi veren dermanını unutur mu hiç…
Reklam
Neden başkaları hiç beklenmedik bir şekilde mutluluğa ulaşırken, iyi insanlar mutsuz yaşamaya mahkum ediliyorlar.
Gerçek, senin yüzünde yazmalı, sesinden anlaşılmalı, gözlerinde parlamalı.
"Yaşamım bir yerlere akıp gidiyordu ama nereye gittiğini bilmiyordum."
"Ve bazıları yokken bile vardır fazlasıyla. "
Reklam