RoYaLSi
@RoYaLSi
334 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Mutlu insan görmek istemezdi etrafta. Mutlu insan görmek kendisini eksik hissettirir, mutsuzluğunu hatırlatırdı. Herkesi kendiyle karşılaştırmaya alışmış insanların zihni böyle çalışır. Mutsuz, hele ki bedbaht insan gördüğündeyse kendi sefil hayatı için şükrederdi.
Sayfa 154
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birinin acısını ve ıstırabını gözden kaçırmak öyle kolay ki; bilhassa o kişi sesini çıkarmıyor, mantarı sımsıkı takılmış bir şişe gibi her şeyi kendi içinde tutuyor, basınç gitgide artıyorsa... Fakat nereye kadar..?
Sayfa 152
Hayat, insana bıkkınlık verecek kadar uzun değildir...
Sayfa 109
Bir insan ne kadar sevgi doluysa, o kadar insandır...
Sayfa 150
İnsan olmaktan söz eden babamı hatırlamıştım. Dünyaya gelmenin marifet olmadığını, insanlaşmaya doğru adım adım yol almamız gerektiğini söylerdi babam. İnsanlaşmak... İnsan değil miydik biz? Değildik! Yaratılmış bir, bir şeydik. Bir canlı, bir kitle, bir hacim. Hayvan bile değil. İnsana daha sonra benzemeye başlıyorduk. Bu dünyaya geliş maksadımızı kavradıkça...
Sayfa 17