Gülşen Hamza
@Rozientte
Rizeli. Evli. Her şeye karşı ilgisi olup herkesle bir şekilde anlaşabilen gözü aç bir insan. Yani bazı insanların bir iki ilgi alanı olur değil mi? Her şeyden little little :)
Grafiker
Beykent Üniversitesi
İstanbul
Rize, 5 Ocak 1994
15 kütüphaneci puanı
70 okur puanıEylül 2014 tarihinde katıldı
Martin Eden
Sık sık mavi renge dönen ve güneşle yıkanmış derin denizlerin tuzlu rüzgarlarıyla güçlenen o çelik grisi gözlerde ruh var mı, diye merak etti.
Reklam
Martin EdenSiyaset
"Zihninde en güçlü ve en kesin olarak yer eden şeyler sarsılıyordu. Martin'in öyküsü ve yaşadığı serüven alışılagelmiş düzen ve geleneklere darbe vuruyordu. Onun yüzeysel tehlikeleri ve içten gelen gülüşü karşısında hayat artık ciddi çaba gerektiren ve kısıtlamalarla dolu bir macera değil, kaygısızca yaşanacak ve altüst edilecek bir oyun, zevk alınacak ve ardından umarsızca bir kenara atılacak bir oyuncaktı."
Daha önce hiçbir Türk yazarın bu kadar doğal bu kadar içten bir kitabını okumamıştım. Hoş şuan ki eksikliğim de o ya çok Türk yazarlardan kitap okumadım henüz eleştirimi de ona göre değerlendirin, hatta güzel tavsiyelerinizi esirgemeyin :)
Dediğim gibi bu kitap her şeyiyle ilk benim için. İlk Yaşar Kemal kitabım. Onu ve yazarlığını geç olmakla beraber ilk kez tanıyorum. İlk kez anadoluyu böyle tanıyor ve okuyorum. Sonuç ise tek kelime ile mü-kem-mel!
Çakırdikenleri yüzünden tarlalarını sürmek işkence olan bir köy, o köye bir de zulmeden bir Abdi Ağa vardır. Bir de bizim öksüz, bir anası olan İnce Memed. Görünüşü itibari ile bu takma adı almasına rağmen İnce Memed dev bir yüreğe sahiptir. Bu yüreği sayesinde hiçbir köylünün cesaret edemeyeceği şeyler yapar. İlk olarak köyün ağasına baş kaldırır. Böylelikle bir döneme ışık tutan bir Anadolu macerası başlar. Küçük bir köyden başlayıp tüm Çukurova'ya yayılan bir macera.
Çalıştığım yerdeki ekip arkadaşım ve müdür yardımcımın kitaba ve Yaşar Kemal'e yaptıkları yorumlarla gaza gelip ertelemeden okumaya başladım. İyi ki de daha fazla ertelememişim. Yaptıkları yorum Yaşar Kemal'in üslubunun ne kadar iyi tasvirlerinin ne kadar etkileyici ve yerinde olduğuydu ve şimdi bende buna kesinlikle katılıyorum.
Kitabı okurken de bitirdikten sonra da kitaba dair olumsuz tek bir şey geçmedi aklımdan. Ne bileyim bir yeri saçma gelir ya da gereksiz vs. ama hiç yoktu. Su gibiydi, aktı gitti. Dağları bayırları o kadar güzel ve yerinde anlatmış ki Yaşar Kemal , hiç boş bir ayrıntı olmadan dolu dolu... Bu yüzden zevkle okudum her bir sayfasını.
Güçlü karakterleri hep sevmişimdir. Kim sevmez ki zaten? Memedimiz de böyle işte. Kitabı okurken bir karakteri bağrına basası gelebiliyormuş insanın. Tıpkı köylüler gibi. Yaşar Kemal öyle bir
Reklam