Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu
Hızın rüzgar gibi,yavaşlığın orman gibi olmalı.Ateş gibi saldırıp yağmalamalı,dağ gibi kıpırdamaz olmalı.Karanlıklar gibi bilinmez,hareketin yıldırımlar,şimşekler gibi olmalı.Bir yerleşim yerini talan ettiğinde bunu adamlarının arasında paylaştır,yeni bir yer ele geçirdiğinde bunu askerlerine paylaştır.Harekete geçmeden önce hesabını iyi yap.
Öylesine komplike, karmaşık ve kalabalık ki hayat. Nasıl basit yaşanır, nasıl yalın düşünülür ve sade kalınır hatırlaması güç tabii... Mutlu olmanın formülleri serilmiş masalara. Vitrinlerden satın almaya çalıştığımız hazlar peşindeyiz.
Sosyal medyanın gücü kadar psikolojik derinliğimiz. Başkalarının sevgisine duyduğumuz muhtaçlıkla hırçınlaşıyor, sağırlaşıyor, yalnızlaşıyoruz.