Mia
@Rucksuck
3 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
İnsan her zaman aynı insanları görürse, bunları yaşamının bir parçası saymaya başlar. İyi, ama bu kişiler de bu nedenle, yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.
Günün ilk ışıkları tanyerinden yükselmeye başlarken, çoban koyunlarını gündoğusu yönünde sürmeye başladı. "Hiçbir zaman bir karar vermek gereksinimi duymuyorlar," diye düşündü. "Belki de bu yüzden hep benim yanımda kalıyorlar." Su ve yiyecekten başka bir şeye gereksinim duymuyordu koyunlar. Onların çobanı olarak Endülüs'ün en iyi otlaklarını bildiği sürece, kendisiyle her zaman dost kalacaklardı.
Bak, daha kazanmadın bile ama kaybetmekten ödün kopuyor.
Kendimle konuşurken bile onun hoşuna gitmeye çalışıyordum.
Ve roman şöyle bitiyor:
"İçim içimi yiyor ama ben tek kelime konuşmuyordum.
Anlamadınız.
Anlamadınız.
Anlamadınız.
Anlamadınız.
Anlamanızı isterdim.
Anlamadınız.
Anlamadınız.
Anlamadınız.
Anlamadınız.
Anlamanızı isterdim.
Anlamadınız."
