Ölüm yaşamın karşıtı olarak değil parçası olarak vardır. Bir kez sözcüklere döküldüğünde klişe görünüyor. Ama o zaman onu sözcükler olarak değil içimde bir düğüm olarak hissediyordum…
Sanki bedenim ikiye ayrılmış da birbiriyle kovalamaca oynuyor. İkisinin arasında kocaman bir sütun yükselmiş ve onlar da birbirlerini yakalamak için sürekli dönüyorlar onun çevresinde. Bir parçam doğru kelimeleri biliyor ama diğeri onu yakalayamıyor.