Karşılıklı olarak birbirlerini kandırıp üstelik ne tuhaftır ki hiçbir yara almadan sanki bunun farkında değillermiş gibi gerçekten çarpıcı, berrak ışıltılar yayan, şen inançsızlık örnekleriyle dolu insan yaşamı.
Bir gün, aylardır kafamın içinde dönüp duran dizeleri bir arkadaşımla paylaşmıştım… ki beynimdeki konuşmaları genelde kimseye anlatmam… çok nazik biri olduğu için bana bir hoşluk yapmış ve şiiri yapay zekaya çizdirmiş… sonuç muazzamdı… çok etkilendiğim için sevdiğim başka iki şiiri de ben resmettirdim… buraya birini bırakıyorum… anısı kalsın diye…
“Mektuplar kâğıttan başka bir şey değil” dedim. “Yakılsalar bile yürekte kalması gereken kalır. Yakılmayıp saklansalar bile uçup gitmesi gereken, uçup gider.”