Rumeysa Meşe
@Rumeysa_65
Şaire
DEÜ ilahyat
İzmir
Van, 8 Ekim 2002
26 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Sonra, ansızın, bütün yaşam durur. Geniş düzlükler, bir saray avlusunun taşları gibi silinip süpürülmüştür.
O zaman Baragan beyaz kürküne bürünür, altı ay uykuya yatar.
Peki ya dikenler?
Onlar kendi öykülerini sürdürürler.
Fakat hiç ağlamıyordu. Ağlamak, uğradığımız felâketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o gücün de mahvolduğu vakitlerdir ki onun yerine kaim olan acılı bir sükûnet en şiddetli acıların hasıl ettiği göz yaşlarından bile daha yakıcıdır
Sayfa 25
Fakat ben derim ki, evliyalar ve adil kişiler nasıl her birinizin içindeki en yüksekten daha yukarı çıkamazlarsa, kötüler ve zayıflar da, yine sizlerin içindeki o en alçak noktadan daha aşağıya inemezler.
Nasıl tek bir yaprak bile sararmazsa bütün ağacın sessiz bilgisi olmadan, kusur işleyen de hepinizin gizli iradesi dışında kusur işleyemez.
Hep birlikte bir tören alayı gibi yürürsünüz tanrı-özünüze doğru. Yol da sizsiniz yolcu da. Aranızdan biri düştüğünde, arkasındakiler için düşmüştür, taşa takılıp tökezlenmeye karşı bir uyarı...
