Nurdan Düzenli
@Sadeceeeokur
Okuma hevesimi dünyanın bütün hazinelerine değişmem
yolcu0.blogspot.com/?m=1&fbclid=PAQ...
86 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
#Spoiler İçerir#
“Yaşlı adam ‘Yaşlılık benim çalar saatim” dedi. İhtiyarlar neden o kadar erken uyanır ki? Bir uzun gün daha yaşamak için mi?”
“Yenilgi insanın işini kolaylaştırıyor. Yenilginin bu denli kolay olacağını hiç düşünmemiştim.”
“Ümit etmemek aptalca, diye düşündü.”
Kitap, yaşlı adamın denizle olan macerasından bahsediyor. Günlerdir tek balık bile tutamayan yaşlı adam herkes tarafından uğursuz kabul ediliyor. Yılmadan balık avına çıkan yaşlı adamın bir gün oltasına kocaman bir kılıç balığı takılıyor. Kılıç balığı, yaşlı adamın içinde olduğu kayığı açık denize doğru sürüklemeye başlamasıyla işler iyice karışıyor. Odamdan kayığa açılan bir kapı olsaydı yaşlı adamın yanına gider, ona elimden geldiği kadarıyla yardım eder, biraz manzarayı izlerdim. Eşsiz okyanus görüntüsüne doyasıya bakar, fosforlu renkteki yosunları elime alır incelerdim. Uçan balıkları izler ve tabii ki de yaşlı adamı uyarır vazgeçmesini söylerdim. Beni dinlemeyeceğini varsayarak gece karanlık çökünce ve tabii onun kadar cesaretli de olamadığımdan derin okyanustan ve sonsuz karanlıktan korkar odama geri dönerdim.
Yaşlı adam ne olursa olsun vazgeçmedi ve sonunda arzusuna kavuştu ama sonra sanki yine mutlu olamadı gibi. Sürekli olarak bir ikilem yaşadı bu da yaşlı adamın yolda olmayı varmaya tercih ettiğini gösteriyordu. O balık tutmayı değil zorlu bir şeyi başarabilme gücünün elinde olmasını seviyordu ve istiyordu. Bu sebeple de balığı tuttuktan sonra keşke her şey bir rüya olsaydı, keşke balığı hiç tutmasaydım, keşke bu kadar açılmasaydım diye pişmanlıklarını sıraladı.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
“Hürriyetin kızıl bir kapısı vardır ki / Onu ancak kana bulanan eller açar.”
“Hedefi gözünde büyütenin yürüyüşü yavaşlar.”
“Su kuyruğuna girip annelerine su taşıyan çocuklar mı terörist? Ağzının kenarından şehadet şehadet süt akan bebekler mi terörist? İki şehit başın arasında Hz. Hacer gibi acıdan acıya koşan anneler mi terörist? Evlatlarının kanlı gömleğini arşa kaldırıp Yakupça ağlayan babalar mı terörist?”
Kitap, İsmail Heniyye, Yahya Sinvar, Muhammed Deyf, Ebu Ubeyde, Halid Meşal, Halid Nebhan, Hüsam Ebu Safiyye, İsmail el Ğul, Şaban Ahmed vb. gibi kahramanların hayatlarından bahsediyor. Hepsinin ortak özelliği canını malını ve sahip olduğu her şeyi Allah ve Resulü için, dini, vatanı için düşünmeden feda edebilmeleri. Hepsi işi gücü olan zeki çalışkan insanlar, kendilerini savaşın ortasında bulsalar da asla zorlanmıyorlar. Bu sebeple günümüzün sahabileri diyoruz onlara. Kitap ayrıca gazeteci, doktor, hemşire, yazar, psikolog, şair ve ressam gibi nice yetenekli insanların savaşın gölgesinde dahi mesleklerini en güzel şekilde yaptıklarını hiçbir koşulun onları engelleyemeyeceğini aksine daha da güç verdiğini gözler önüne seriyor.
Kitabı okurken her yeni sayfada bir kahramanı okuyorum ve en üzücü ve yıkıcı bu kahramanın hayatıydı diyorum. Altı yaşındaki Hind’in arabada kurşunlar arasında kalarak can vermesi beni çok üzdü diye düşünürken hemşirelik görevi bitince çadırında soğuktan donarak vefat eden Ahmed’in hikâyesi acımı katlıyor. Yemek almak için sıraya girip tencerenin içine düşerek yanıklar sonucu vefat eden Abdurrahman’ı okuyunca üzüntüm dayanılmaz bir hâl alıyor. Sonra Adnan el- Burş’un hayatını okuyunca yine üzülüyorum. Muhteşem bir zekâ, yetenekli bir doktor, vahşiler tarafından eziyetle öldürülüyor. Yaşasa ülkesi için kaç insanın yaralarını sarardı kim
