Seldaa
@Sadeceselda
'kuşlar uçmaz oldu'
Ne diye benim ruhumun ahengini bozdun?..
45 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Lambada titreyen alev üşüyor·292 syf.·1000Kitap
10/10
2022 5. kitabı
Bazıları 'Gerçek mi?' diyor. Gerçek, diyorum ama adı Mihriban değil. O gençliğimde yaşanmış bir aşktı. Ama şimdi adını deşifre etmem, ayıp olur. Benim takmış olduğum sembol bir isimdir Mihriban. Masa başında yazılmış, hayal bir aşk, bu tadı ve lezzeti vermez. Yaşayacaksın ki yazacaksın. O zamanlar elektrik yoktu. Lamba ışığı altında yazıyordum. Şiire başladığımda lambadaki alev titremeye başladı. 'Lambadaki alev üşüyor' çıktı...
Bazen aklıma düşüyor. Ben unutursun diyorum ama, insan hiçbir zaman unutamıyor... O bir mektup üzerine yazılmıştır. Benim gönderdiğim bir mektuptan dolayı bir cevap aldım. 'Unutmak kolay mı?' mektubun başlığı..."
Daha çok Mihriban Türküsüyle tanınan, incelikleriyle aşka yeni bir hudut çizen, Anadolu’nun bağrında yetişen bir şairdir Abdurrahim Karakoç .
İncelikleri,incinmişlikleri, haksızlıkları, zulümü, torpili,adam kayırmayı,adaletsizliği, hukuksuzluğu …şiirlerinde o enfes yorumuyla yer yer nükteli, yer yer de öfkeki bir şekilde dile getiren nadide şair.
Seldaa
"unutmak kolay mı deme,
unutursun Mihriban'ım..."
Mihriban1000k
Ne saçları sarıydı ne de adı Mihriban'dı. Ama bana hep Mihriban'ı dinletecek bir hayat bıraktı...
Abdurrahim Karakoç
Abdurrahim KarakoçAyşe isimli okura yanıt verildi
Seldaa
bir gün mihriban'ı göreceğinize inanıyor musunuz?" sorusuna,
"bilmiyorum, görmek de istemiyorum. değişmiştir şimdi. ben onun nazarında değiştim, o benim nazarımda değişti. niye görelim? öyle kalsın ya... insanların gönülde kalması, gözde kalmasından daha iyidir." şeklinde cevap vermiştir.
“ÖZGÜR YAŞAMAYI HAYATINA ADAMIŞ, GÜÇLÜ KADIN OLMAYA ANT İÇMİŞ ÇOCUKLAR İÇİN!”
Kefen... nerden başlasam bilemiyorum. Her satırında beni paramparça ettiği gibi arada yüzüme ufak tebessümlerde bıraktı. Kitabin adi kadar hikayesi de bir o kadar ağır, gerçekleri yüzüne nasıl da tokat gibi vuruyor insanin.
İçerdiği mesajlar, hayatta dair büyük dersler veriyor. İnsana insanlığını sorgulatıyor, şükretmeyi, değer bilmeyi, iyilik ve merhametin önemini, senin elinin tersiyle ittiğin şeylerin bir çocuğun hayali bile olamayacak kadar imkansız hissetmesinin ne demek olduğunu. O kadar içine oturuyor kı insanin anlatmaya dilim varmıyor.
Kitabın konusuna gelirsek. Efraz, Lübnan’da sefalet içinde yaşayan bir ailenin on iki yaşındaki kızıdır. Bir öğün yemeği bile zor buluyorlardır. Türkiye’ye kaçıp daha iyi bir hayatın hayalini kurarken başına binbir türlü felaketler gelir. O felaketlerin icinde yolu ansızın Arden bebekle kesişir. Lübnan’dan Türkiye ulaşan bu hikayede Behzat çıkar karşılarına. Onları bir çöp konteynerin sığınmış şekilde gördüğünde buna kayıtsız kalamaz... ve bundan sonrası icin mutlaka okuyum çünkü ben ne yazarsam yazıyım hiç bir şekilde yetmeyecek.
Karakterlere gelirsek. Küçük güçlü, gücün simgesi olan Efraz. Onca acıya nasıl dayandın sen, ben okurken yoruldum isyan ettim. Behzat benim kalbi temiz, merhameti yüzsek ama bir o kadar da fevri adamım.
Banu, zorluklar geçirmiş ama bi o kadar dik başlı, hastası olduğum kadın ve bir çoğu daha...
Seldaa
Ahhh, güçlü kızımız Efraz, gücün ta kendisi olan Efraz