Sakinim ve Tanrı biliyor ki, ölüme her zaman daha iyi bir yaşama geçiş olarak bakmışımdır, şimdi de öyle bakıyorum, fakat neden gözyaşlarına boğuluyorum? ÇocuklukLev Tolstoy
Benimle kavga edilmez; çünkü tat vermez.
Mesela biri 'Seni yenerim' dediğinde, yalnızca 'Yenersin' derim. Çünkü bu dünyada sahiler kadar adilerin de olduğunu bilirim. Biri 'Seni geçerim' dediğinde, 'Mümkün değil' demem; 'Tabii ki geçersin' derim. Çünkü bu dünyanın her türlü hile ve hurdanın yeri olduğunu bilirim. Biri 'Ben senden zekiyim' dediğinde, 'Niye, ben aptal mıyım?' diye sormam; sadece 'Doğrudur' derim. Çünkü çocukken alamadığı terbiyeyi iki kelamla ben öğretemem.
Cahilsin; okur, öğrenirsin. Gerisin: ilerlersin. Adam yok; yetiştirirsin, günün birinde meydana çıkıverir. Paran yok: kazanırsın. Her şeyin bir çaresi vardır. Fakat insan bozuldu mu, bunun çaresi yoktur.
Bazen düşünüyorum, ne garip mahluklarız?
Hepimiz ömrümüzün kısalığından şikayet ederiz; fakat gün denen şeyi bir an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmayız?
Her şey biraz fazlaydı. İyi niyetli yaklaşımlarım, verdiğim değer, gösterdiğim empati, hoşgörüm ve dahası... Kendi kapasitemden fazlasını vermeye çalıştığım için yoruldum, suçlusu benim.