Turan İsmayilzade
@Safderunca
Kanatlarım Var Ruhumda
Şu anda okuduğu kitap
içimdeki müzik
11 yıldır tek bir kelime konuşmamış , hisslerini düşüncelerini ifade edememiş, iyi kötü bütün duyguları içine hapsolmuş bir çocuk düşünün. Oysa biz bir gün konuşamazsak derdimizi anlatamazsak ne kadar kötü hissediyoruz. Konuşabiliyor, hareket edebiliyor, kelimeleri istediğimiz gibi kullanabiliyorsak bile kimi zaman kendimizi ifade etmekte zorlanıyoruz. Baş karakter Melody de 11 yaşında fotografik hafızaya sahip olan zeki mi zeki bir kız fakat henüz bundan kimse haberdar değil. Belgesel programında gördüğü bütün bilgileri fotografik hafızasına kaydedip asla unutmuyordu. Fakat kelimeler - onlarla şimdiye kadar hiç işi olmadı...
”Herkes kendini ifade etmek için kelimeleri kullanıyordu. Ben hariç. Ve eminim ki tüm insanlar kelimelerin gücünün farkında değildi.”
”Uyurken rüyalar görüyorum. Ve rüyalarımda her şeyi yapabiliyorum.”
” Bir Noel’de bana şu elektronik bebeklerden almışlardı. Düğmelerine basınca konuşması, ağlaması ve kollarını, bacaklarını hareket ettirmesi gerekiyordu. Ama kutuyu açtığımızda bebeğin kollarından biri çıkmıştı ve hangi düğmeye basarsan bas bebeğin tek yaptığı şey sadece bağırmaktı. Annem bebeği dükkana götürüp parasını geri almıştı. Acaba beni de aynı şekilde geri verebilmeyi ister miydi.”
Sizi Melody’nin dünyasına götürecek bu yolculuk kalbinize işleyecek, ara ara gözyaşlarınıza hakim olamayacaksınız. Ama empati kurmayı öğrenmek ve öğretmek adına hepimizin hatırlaması gereken gerçeklerle yüzleşeceksiniz. Keyifli okumalar . Kitapla kalın.
Reklam
The Secret
”İyi, bu çok güzel ama ben bunu yapamam ki” ya da “bunu yapmama izin vermezler ki” ya da “bunu yapmamı yetecek kadar param yok ki” ya da “o kadar güçlü değilim” ya da “o kadar zengin değilim” ya da “o değilim bu değilim, şu değilim,değilim, değilim”. -diyorsanız bu kitap tam size göre.
Oldum olası kişisel gelişim okumayan ben bu sefer bir değişiklik yapmak istedim. Aslında her şey bir arkadaşımın önerisiyle başladı. Bu kitaptaki bazı şeyleri bana anlattıktan birkaç gün sonra sahafta karşıma çıkınca alıverdim hemen. Bir sürü seveni olduğu gibi çokça da eleştirisi var bu kitabın. Ben sevenler arasındayım. Çünkü her cümlesiyle pozitif enerji yükledi bana.
Kitap çekim yasasını ve gerçekten istediğiniz ve hayal ettiğiniz her şeyin gerçek olabileceğini savunuyor. Yeter ki buna inanın. Evrenin sizin bir aynanız olduğunu düşünün. Güzel şeyler düşünür ve hissederseniz güzel şeyler yaşarsınız, negatif enerjiyle yüklenirseniz yansıması da aynı şekilde olacaktır. Eğer bir şeyleri değiştirmek mutlu olmak, zengin olmak, sağlıklı olmak ve s. istiyorsanız bugün bunları düşünerek başlayabilirsiniz. Her şey sizin elinizde. Kitabı herkese tavsiye ediyorum özellikle kendine güvenini kaybedenlere, morali bozuk ve ya depresyonda olanlara
” Çoğunlukla başkaları tarafından mutlu edilmeyi bekleriz Ve genellikle onlar bizi bizim istediğimiz gibi unutma etmeyi başaramazlar. Neden? Çünkü yalnızca bir kişi sizin mutluluğunuz daim ve sonsuz saadetiniden sorumlu tutulabilir; O kişi sizsiniz. Mutluluğunuz kendi içinizde saklı.”
Karmaşık duygular
Adı gibi karmakarışık duygular içeren bir kitapla geldim bugün. Zweig kalemine hayran olan birisi olarak, ilk kez bir kitabını okumakta zorlandım.
Bu kitapta olaylar son 20 sayfada zirveye ulaşıyor ve neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz.
Genç bir üniversite öğrencisi Roland’ın sönmeye yüz tutmuş öğrenme hevesini heyecanlı bir öğrenme tutkusuna dönüştüren esrarengiz profesörle ilişkilerini zengin psikolojik betimlemelerle kaleme almış yazar.
1900lü yılların ortalarına doğru yazılmış bir eser olduğunu varsayarsak ele aldığı konu bakımından (ne konusu olduğunu söylersem anlamı kalmaz ) dönemin en cesur örneklerinden bir tanesi olduğunu söyleyebilirim.
İyi okumalar dilerim . Zweig’la kalın
Duraklar da müziğe dahildir.
Peşinden bir maceraya sürüklemeyen herşeyi bir kayıp olarak görüyorum.
Siz gerçekten bir çocuksunuz, hiçbir şey farketmeyen, görmeyen ve bilmeyen aptal bir çocuk. Fakat böylesi daha iyi, yoksa daha da huzursuz olurdunuz.
