“Eve donmek icin her zaman coktan gec kalindigini,ne donulen yerin birakilan yer,ne donen kisinin vaktiyle giden oldugunu hepimiz kendi hayatimizdan biliriz.Kusun yuvasina,kuzunun agilina,hayvanin kovuguna dondugu gibi donulmuyor eve.”
“Gozlerimizi icimizi goren birer aynaya donusturduk, sonucta gozlerimiz,agzimizla inkar etmeye calistigimiz seyleri cogu zaman hic cekincesiz gozler onune serer hale geldi”