Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Adı insan olan o kir pas içerisindeki hayvanın sürünerek mağarasından dışarı çıkıp yalnızca hayvanları ve başka insanları öldürmeyi değil, fakat doğa güçlerine egemen olmayı, karada ve suda ilerlemeyi, yılların akışı boyunca elinin gücünü makine aracılığıyla birkaç bin katına çıkarmayı öğrenmesini sağlayan bir şeyler olmuş olmalıdır.
Satranç, Stefan Zweig ile tanışmamı sağladığı için bende ayrı bir yeri olan kitaptır. Aynı zamanda okumaya ara verdiğim dönemlerde tekrar tekrar okuyup okuma şevkimi arttıran da bir eserdir. Kitabın içeriğine baktığımız zaman, bir insanı her şeyden yoksun bırakmanın nelere sebep olabileceği çok iyi betimlenmiş. Bir günde okuyabileceğiniz, üzerine uzun uzun düşünebileceğiniz ve kendinizden mutlaka bir parça bulabileceğiniz bu eseri kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.