Ortaçağ bilgeleri zamanın bir imge olduğunu bildiklerini savunurlar ve zamanın nedenle sonuç arasında akıp gitmesinin yalnızca duyularımızdan kaynaklandığını ve nesnelerin gerçek durumunun sürekli bir 'bu an' olduğunu söylerlerdi. Acaba bunu ilk kez düşünen bilge o sırada dudaklarında hafif acı bir sonsuzluk tadıyla deniz kenarında mi dolaşıyordu?
Koşullar uygun olduğunda, hiçbir şey bizi zamanın geçişiyle ilgili derin bir bilgisizliğe gömülmemize ve bu arada yaşımızı bile unutmamıza engel olamaz. Bu olgunun gerçekleşmesinin nedeni, zaman organı diye bir organımızın olmamasından kaynaklanır ve dış verilerden yoksun kaldığımızda geçen zamanı aşağı yukarı bile tahmin edebilme yeteneğimiz körelir.
Hastalık fizikselin vurgulanması, insanın salt bedene indirgenmişçesine değerliliğinden ve onurundan uzaklaşarak kendi bedeni üzerinde yoğunlaşmasıydı ve bu nedenle insanca bir durum değildi.