ismail

Handan, hamamdan geçtik, Gün ışığında hissemize razıydık; Saadetinden geçtik, Ümidine razıydık; Hiçbirini bulamadık; Kendimize hüzünler icat ettik, Avunamadık Yoksa biz… Bu dünyadan değil miydik?
Reklam
Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum…
Şu dünyayı adamakıllı görmeden, dünyanın ne olduğunu adamakıllı anlamadan buradan gidecek olduktan sonra ne diye buraya geldik sanki? Yaşadığımızın farkına varamayacak olduktan sonra ne diye yaşıyoruz?
Yazılanı silecek olan sadece alın terinizdir.
Bilmezsiniz kalbimin ne türlü çarptığını! İşte, benim ömrümün musikisi bu sestir... Kızıl dudaklarınız birer ateş yığını, Benliğim de onlara aşık ateşperesttir!...
Reklam