17.8.25)[Büyük Kral'ın ülkesinde katettiğimiz eyaletler ve hükümdarları şunlardı: Lydia'da Artimas, Phrygia'da Arta-kamas, Lykaonia ve Kappadokia'da Mithradates, Kilikia'da Syennesis, Phoenike ve Arabia'da Dernes, Syria ve Assyria'da Belesys, Babylon'da Rhoparas, Media'da Arbakos, Pha-sianos ve Hesperites'te Tiribazos. Kardukhlar, Khalypsler, Khaldeialılar, Makronlar, Kolkhisliler, Mossynoikoslar, Koi-toiler ve Tibareneler bağımsız halklardı. Paphlagonia'da Korylas, Bithynia'da Pharnabazos ve Avrupa'daki Thrakla-rın hükümdarı Seuthes'ti.
17.8.26]Gidiş ve dönüşte katedilen bütün mesafe iki yüz on beş günde bin yüz elli fersah ya da otuz dört bin iki yüz elli beş stadiondu. Gidiş ve dönüş bir yıl üç ay sürdü.]
Platon'un Protagoras'ında erdemin birliği savının bir parçası olarak, Sokrates cesaretin de, başka her erdem gibi bilgi olduğunu çünkü herhangi tehlikeli bir durumda (sınırlı bir alanda dalmak, şövalyelik müsabakaları, zırhsız dövüş) eğitimli uzmanın cahilden daha cesur davranacağını öne sürer. Bu yüzden cesaret korkulacak şeyin ne olduğu ve ne olmadığının bilgisidir.
Aristoteles birkaç yerde Sokrates'in "erdemlerin bilimler" olduğunu ya da tek bir erdemin (cesaret) "bilim olduğunu" söylediğini ya da düşündüğünü yineler. 233 Bunu kendisi, saf bilimle ve uygulamalı sanatlarla yapılan bir benzetme koluyla elde edilmiş yetersiz entelektüellik olarak yorumlar. EE1216b2 vd.:
Sokrates erdem bilgisinin nihai amaç olduğuna inanıyordu ve adaletin ne olduğunu, cesaret ve başka her tür erdemin ne olduğunu sorgulamıştı. Bu erdemlerin bilimler olduğu yönündeki inancı açısından bakıldığında makul görünmektedir, böylece adaleti bilmek aynı zamanda adil olmaktır, çünkü geometri ve mimari öğrenir öğrenmez mimar ve geometri uzmanı oluruz. Bu nedenle erdemin ne olduğunu sorguladı ama onun nasıl ya da neyden elde edildiğini sorgulamadı."
Aristoteles bunun kuramsal bilimler için doğru oldugu ama bilginin sadece başka amaçlar için bir araç olduğu, üretici bilimler için (örn. upta sağlık, politika biliminde yasa ve düzen) öyle olmadığı yorumunu yapar. Bu yüzden erdemin ne olduğunu bilmek hangi koşulların onu üreteceğini bilmekten daha önemsizdir, "çünkü cesaret ya da adaletin ne olduğunu bilmek istemiyoruz, cesur ya da adil olmak istiyoruz, tıpkı sağlığın ne olduğunu bilmek yerine sağlıklı olmak istediğimiz gibi." Bu karşı tez Sokrates'i mezarında ters döndürecek türdendir; "çünkü" diye itiraz ederdi, "onun ne olduğunu bilmezken erdemi nasıl elde edebilirim?" Diğer yandan Aristoteles bunu bir etik kitapçığı için kendi genel politikası olarak belirler (EN 1103626): "Elinizdeki inceleme diğerleri gibi kuramsal bilgiyi hedeflememektedir çünkü sorgulamamızın konusu iyiliğin ne olduğunu bilmek değil iyi olmaktır." Sokrates'le birlikte cesaret ya da adaletin doğasının bilgisinin cesur ya da adil olmak için zorunlu bir önkoşul olduğunu kabul edecek bile olsak,