Seda Pertev
@SedaPertev
Reklam
O zaman kimsenin onu yemeğe çağırmadığı umutsuz açlık günlerini hatırladı. Yemeğe o zaman ihtiyacı vardı, yemek yokluğundan güçsüz ve baygındı ve büsbütün aç kalmaktan kilo kaybetmişti. Zıtlık buradaydı. O, akşam yemeği istediği zaman kimse ona bunu vermedi ve şimdi yüz binlerce akşam yemeği alabilecekken ve iştahını yitirirken akşam yemekleri için sağdan soldan zorlanıyordu. Ama neden? Bunda adalet yoktu.
İstediğin zaman kendini frenleyebiliyorken bu müsamahayı yavruna göstermeyişin onun seni bir gün terk edip gidemeyeceğini bildiğinden ama gidemeyeceğinden çok da emin olma.Bir çocuk önce ruhen gider annesinden, anne uzun zaman anlamaz.Sonra büyür o çocuk ve tüm çocukluk yaralarını koyar sırt çantasına, çeker gider o evden.
Reklam