Seda MEMİÇOĞLU
@Sedaklk
“Ve kimsenin ölümünü göğsüme şeref nişanı gibi takıp gezemem.”
Ruhun büyük mesafeler kat etmesine vesile olacak ufacık adımları atmayı akıl edebilmek için, ille de ölmek üzere olmak mı gerekiyor?
“...Beynin de kullanılmayan diğer bi uzuv gibi zayıf düşeceğini bilmeyerek bilgilerini arttıracak,zihinlerini takviye edecek ciddilikle okumaya üşeniyorlar.”
Ölüm hayatın zıddı değildi,bilakis hayatla başlıyordu ve hayatın ta kendisiydi.Ölüme ilerlemenin adı hayat olmuştu.
“Ama insanin kendine söylediği yalanların da bir miadı var.Katı olan her şey buharlaşıyor,hayata tutunmak için inanmaya mecbur kaldığımız bütün yalanlar gün gelince açığa çıkıyor. Ve biz ölmüyoruz.Daha kötü bir şey oluyor. Öğrendiklerimizle yaşamaya devam ediyoruz.”
