"Her akıllı insan hayatın güzel bir şey olduğunu, amacının da mutlu olmak olduğunu bilir," dedi babam üç güzel kızı seyrederken. "Ama yalnızca aptallar mutlu olur. Nasıl izah edeceğiz bunu?"
Hayatın ta kendisi basit bir kayık örneğiyle ne kadar güzel anlatılabilir sorusunun yanıtı: '' Durgun bir gölde küçücük bir kayığın düzgün , mutlu gidişini seyreden bir insanın, bu kayığa kendi bindiği anda hissedeceği şeyleri hissediyordu. Bu kayıktaki yolculuğun yalnızca sakin sakin, sallanmadan oturmak demek olmadığını, kayığın nereye gideceğini akıldan bir an çıkarmamanın, durmadan düşünmenin, kafa yormanın; ayağının altında suyun olduğunu, kürek çekmek zorunda olduğunu unutmamasının, alışık olmadığı için avuç içleri acıyacağı halde kürek çekmesinin gerektiğini, bunu seyretmenin hoş bir şey olduğunu, ama yapmanın, hoş olsa bile çok güç olduğunu görüyordu. '' Saygılar Tolstoy Babacım