E. Sedrettin Hintbahar
@Sedrettin
Emekli
İzmir Buca Eğitim Enstitüsü -Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü - 2. sınıf terk /1980. ( Bölümünü beğenmemekten değil; aksine çok seviyor olmasına rağmen, maddi koşulların dayatması nedeniyle bir terk ediş.) AÖF lisans
İzmir
35 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
UÇAK PERSONELİNİN BAŞARISIİnsan
Bir uçak yolculuğu esnasında beyaz bir kadın ile zenci bir adam yan yana
oturmaktaydılar. Beyaz kadın bu durumdan rahatsız olmuştu; hostesten
kendisine başka bir yer bulmasını istedi. Zenci birinin yanında oturamazdı.
Hostes, uçağın tamamen dolu olduğunu; ancak VIP bölümünde yer olup
olmadığına bakacağını söyledi.
Diğer yolcular olayı şaşkınlık ve tiksinti dolu bakışlarla izliyorlardı; kadın,
yaptığı saygısızlık yetmezmiş gibi bir de VIP bölümünde yolculuğuna devam
edecekti. Teninin renginden dolayı kendine hakaret edilen adam ise
suskundu, cevap vermemeyi tercih etmişti. Kadın ise zenci adamdan uzakta
VIP bölümünde seyahat edeceğini düşünerek hostesin dönmesini bekliyordu.
Hostes birkaç dakika sonra geri geldi:
“Geciktiğim için çok özür dilerim; neyse ki VIP bölümünde boş yer
bulabildim. Bu yeri bulmak biraz zamanımı aldı, sonra yer değişikliği için
pilottan izin almam gerekiyordu. ‘Hiç kimse sorun yaratan bir diğerinin
yanında oturmak mecburiyetinde tutulamaz’ dedi ve bu izni verdi.”
Diğer yolcular duyduklarına inanamıyorlardı, herkes şaşkındı. Bu sırada
kadın da yüzünde mağrur bir ifadeyle yerinden kalkmaya hazırlandı. Aynı
anda hostes, oturmakta olan zenciye dönerek:
“Beyefendi, sizi uçağın VIP bölümündeki yeni yerinize götürmem için
beni takip eder misiniz lütfen? Seyahat firmamız adına kaptan pilotumuz,
böyle nahoş bir olay yaratan kimsenin yanında oturmak mecburiyetinde
bırakıldığınız için sizden çok özür diliyor.”
Tüm yolcular hep birlikte, bu olayı iyi bir biçimde sonuçlandıran uçak
personelini alkışlayarak tebrik ettiler. O yıl, kaptan pilot ve hostes uçaktaki
davranışlarından dolayı ödüllendirildiler. Aşağıdaki mesaj, personelin
görebileceği şekilde sergilenmek üzere tüm ofislere gönderildi:
“İnsanlar onlara ne söylediğinizi unutabilirler, insanlar onlara
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bıçağı ele aldıklarında cerrahlar
Çok dikkatli olmalılar;
Çünkü, ince kesiklerinin altında
Kımıldanır durur suçIu - Yaşam!
Emily Dickinson
Yaşlanıp saçların ağardığında, uyuklarken
Ocağın başında, eline al bu kitabı
Ve oku yavaş yavaş düşleyerek bir zamanki
Yumuşak bakışlarını ve gölgelerinin tatlılığını.
Kaç kişi senin o mutlu inceliğini sevmişti,
Kaç kişi güzelliğini, yalan ya da doğru.
Ama bir kişi senin o gezgin ruhunu
Ve değişen yüzünün hüznünü sevdi.
Şimdi eğil de korlaşmış kütüklere,
Mırıldan biraz üzgün bir sesle,
Aşk nasıl alıp başını dağlara gitti
Ve gizledi yüzünü sayısız yıldızlarla diye.
William Butler Yeats
İstanbul, aşkı en iyi bilen şehirdir, kıyamete kadar ömür biçilmiş bir şehirken cengâver bir fani padişaha gönlünü kaptırmak nedir, hiçbiriniz bilemezsiniz!
İstanbul, âşıkları bir annenin çocuklarını beslediği gibi besler, nöbet bekler onların başında, çünkü âşıklar ona en önemli vasiyetidir sevgilisinin!
Uyandı İstanbul azılı bir Ekim sabahı çığlıklar atarak! İstanbul böyle büyük bir karmaşayla uyanırken ben her zamankinden çok daha suskundum; uyuşturucu gibi bir hasret olanca hızıyla devam ederken tüm hücrelerimi ele geçirmeye, uzandım kumdan yataklara, ellerimde kan kokan bir sevda
susamışlığı ile...
Kim dinlese duyardı elbette İstanbul’un Boğaz’ın kenarlarından durmadan fısıldadığı masalları,
rüzgârla düet yaparak söylediği şarkıları yalnızca duymak isteyenler duyardı.
Konuşkan bir suskunluktu onunki de; anlaşılabilse, kuşkusuz, anlayana tüm evrenin sırrını anlatırdı.
Uyandı İstanbul azılı bir Ekim sabahı çığlıklar atarak! Kim bilir kaç cinayet işlenirdi her Ekim İstanbul’un karanlık ve korkak arka sokaklarında, Ekim İstanbul’un en belalı ayıdır çünkü; öylesine zordur İstanbul’un arka sokaklarında Ekim’in orta yerinde yalnız kalmak, uykusuz kalmak, aşksız
kalmak... Şizofreniye direnmek öylesine zordur!
İstanbul: Sevda İmparatorluğu'nun başkenti... Kim bilir kaç yazara ve kaç şaire yardım ve yataklık etmişti yüzyıllar boyunca. Kim bilir kaç deli divane âşığı bir annenin yavrusunu sakladığı gibi saklamıştı. İstanbul, kaç sevgi katliamına tanık olduğunu kendisi bile unutmuştu ve kim bilir daha
kaç karşılıksız aşk görecekti... Uzun geceler boyunca daha kim bilir kaç âşığa şizofreniyi öğretecekti!
