Tuğba Seldüz Koçan
@SelduzTuba
“Ölene kadar sorumlusun, gönül bağı kurduğun her şeyden.”
Öğretmen
Lisans
Samsun
Samsun
103 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Kitap genel olarak Ala’nın hikayesini anlatıyor. Aralarda küçük küçük başka hastaların hikayelerine de değinmiş. Tabii ki beni en çok yaralayan, içimi parçalayan Ala’nın inanılmaz hikayesi oldu. Küçücük bir bedenin bunları yaşamış olduğunu aklım da kalbim de kabul etmek istemedi. Kurgu olduğunu düşünmek istedim sürekli fakat maalesef ki anlatılan her şey gerçekti. Ala’ya karşı hissettiklerimi hiçbir kelime ile anlatamam.Keşke yakından tanıyabilseydim onu o karanlık ve yalnız dünyasına bir fener de ben olabilseydim... Ala umarım şu an çok mutlu ve huzurlu bir hayatın vardır. Umarım çevrende seni çok seven arkadaşların vardır.
Son olarak şunu da eklemek istiyorum lütfen sevmeyeceğiniz, başını okşamayacağınız , masal okumayacağınız çocukları dünyaya getirmeyin unutmayın ki herkes anne baba olmak zorunda değil.
Reklam
İlber ORTAYLI ile ilgili bir ortamda sohbet konusu açıldığı zaman insanların ilk tepkisi genellikle "Parası var konuşuyor." tarzında yorumlar oluyor. Bu kitapla ilgili yorumlara , incelemelere baktığımda da aynı tarz görüşlerle karşılaştım ve bu görüşler beni ciddi anlamda üzdü. Kitabı okuduğumda da gördüm ki tüm bu yorumlar bahanelere sığınan, tembelliklerini gölgelemeye çalışan insanların haksız eleştirileri.
Çünkü İlber Hoca’nın
hayatına ve yaşam düzenine baktığımda bilgiye, kültüre ,sanata ulaşmak için ne kadar çalıştığını, ne kadar emek harcadığını ve büyük özverilerde bulunduğunu gördüm. Hatta kendisi de diyor : "Evet, iyi hocalardan ders aldım ama o hocalardan ders almak için hepsinin peşinden koştum." bu mücadeleyi parayı bağlamak ve ekonomiyi bahane etmek çok büyük bir kolaycılık. Evet maddi sıkıntılar çekmemiş, iyi okullara gitme imkanı olmuş ama bu ülkede onun imkanlara sahip nice insan var peki kaç tanesi onun bilgi birikimine sahip?
Gezmek için belki yeterli maddi imkanlara sahip olmayabiliriz fakat günümüzde bilgiye ulaşmak çok daha kolay ve her insan isterse ulaşabilir. Gidemediği bir tiyatro oyununa veya bir operaya bilgisayar başında saniyesinde ulaşabilir, okumak istediği kitaba bir şekilde ulaşabilir ama bahnanelerin ardına sığınmak isteyen bir kişi tabii ki hiçbirini yapamaz ve yukarıda bahsettiğim eleştirilerde kendince haklıdır.
Kısacası kitabı okuyalım, okutalım ve kaç yaşında olursak olalım hayatımızı bir yerlerinden tututarak düzeltmeye başlayalım. Zira bizim; okuyan, araştıran ,sorgulayan , kültüre ve sanata ulaşmak için çaba harcayan insanlara ihtiyacımız var. Sürekli bahaneler üreten insanlara değil.
“ İnsanlar göründüğü gibi olmalıdır. Eğer değillerse hiç görünmesinler daha iyi.” diyor Shakespeare ve başlıyor kıskançlığın insanlara neler yaptırabileceğini anlatmaya. İnsanların duygularının çok değişken olabileceğini ve insanın her an her şeyi yapabileceğini anlatmak istiyor adeta. Othello’nun Desdemona’ya olan aşkı ne kadar gerçek olsa da Iago’nun fitne tohumlarını ne kadar sinsice ve ustaca insan kalbine ektiği görüyoruz. Ve üzülerek fark ediyoruz ki bu fitneci insanlar hayatın tam içinde her yerde bizimle. Çok başarılı bir tragedya olmasından ziyade, insanların gerçek yüzünü anlamak isteyen herkesin okuması gereken çok başarılı bir psikolojik tahlil olmuş kesinlikle tavsiye edilir.
Kitap hakkında nasıl yorum yapsam bilemedim. Beni çok etkileyen derin izler bırakan bir kitap oldu.
İyi yürekli,ailesi tarafından terk edilmiş küçük bir çocuğun saf ve temiz dünyasından, gerçek dünyanın acımasızlığını uzanan bir roman.
Çocuğun yalnızlıktan dürbünü ve çantasıyla arkadaşlık ettiğini okudukça kitabın içine girip onunla arkadaş olmak istedim. Beyaz gemisini, balık olup beyaz gemiye ulaşma hayallerini bana anlatsın, o anlatmaktan yorulunca ben ona güzel hikayeler anlatayım istedim.Çocuklar dünyanın hiçbir yerinde üzülmesin, terk edilmesin istedim...
Sana,senin sözlerini tekrarlayarak veda ediyorum: “ Merhaba Beyaz Gemi,ben geldim!”
Lozan sonrası mübadele zamanında geçiyor hikayemiz. Ege Adaları’ndan Yunanistan’a gönderilen Rumlar binlerce yıllık topraklarını bırakmak zorunda kalırlar oysaki onlar ne bilirlerdi Yunanistan’ı...
Bir tarafta da yıllarca süren savaşlarda cephe cephe gezmiş ve sonunda da yeri yurdu kalmayanlar... Yeni bir umut ile Karınca Adası’na gelirler.
Yaşar Kemal doğayı, insanı insan yapan değerleri, insan olmanın önemini o kadar güzel anlatmış ki okurken hem keyif aldım hem de çok hüzünlendim.
Reklam