Ölüm,bacağına dolanıp seni asla yalnız bırakmayan, unuttuğunda sürtünüp kendisini hatırlatan siyah bir kedi gibidir,demişti birisi.Belki de bir şiir...Kovduğunda kendisini suçlu hissediyor,kucağına çıkmasına izin verdiğindeyse ağırlığı altında ezilip soluksuz kalıyordu.
Ülkede adaletin kolayca eğilip bükülebildiğini ,her şeyin pamuk ipliğine bağlı olduğunu biliyordu ancak kendisini ilk kez ipin ucuna bu kadar yakın buluyordu.