S. M.
@SemayaMeftun
Genç Talebe
Biz yürümekle yükümlüyüz, yolları kavuşturan Allah'tır.
134 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Oysaki biz hepsine katlanabiliyorsak onlar da pekâlâ dayanabilirdi. Zira kimsenin yerine acı çekmemize ihtiyacı yoktu. Çünkü kimsenin adına büyünmüyordu.
S. M.
@SemayaMeftun
·Bir an içimden ona karşı yoğun bir şefkat dalgası geçti. Onun bütün yaralarını tam da o dakikada sarmak istedim. Biz kadınlar zaten hep böyle değil miydik? Acıdan ölürken bile hayat vermek birincil görevlerimiz arasındaydı. Sanki başkalarını yaşattıkça yaşıyorduk, başkalarını mutlu ettikçe mutlu oluyorduk ve başkalarına var ettikçe var oluyorduk. Sonra elimizde kendimize yetecek bir ben kalmıyor ve tükeniyorduk ama bunu dahi çoğumuz idrak edemiyorduk.
Reklam
Bu gerçek hak-batıl savaşının insanın ruhunda vücut bulan ilk zeminidir. Savaş burada başlar, burada kazanılır, burada kaybedilir. İnsan batılla mücadelesini burada başlatmadan burada muzaffer olmadan cihanı fethetse nafiledir. Çünkü feth-i âdem feth-i alemdir. Çünkü insanın kendi nefsi ve şeytanıyla yaptığı mücadele cihad-ı ekberdir.
📌 Burada muzaffer olmayan her yerde mağluptur, burada zafer kazanan da her yerde galiptir.
Bu gerçek hak-batıl savaşının insanın ruhunda vücut bulan ilk zeminidir. Savaş burada başlar, burada kazanılır, burada kaybedilir. İnsan batılla mücadelesini burada başlatmadan burada muzaffer olmadan cihanı fethetse nafiledir. Çünkü feth-i âdem feth-i alemdir. Çünkü insanın kendi nefsi ve şeytanıyla yaptığı mücadele cihad-ı ekberdir.
📌 Burada muzaffer olmayan her yerde mağluptur, burada zafer kazanan da her yerde galiptir.
Nasıl fark edecek? İnsanın kendisinde var zannettiği şeyin aslında var olmadığını anlaması için mutlaka ona gerçekten sahip olanı tanıyıp bilmesi gerekir, çünkü sahtenin sahteliği hakikinin yanında ortaya çıkar en çok.
Burada önemli olan sorunun şu olduğuna inanıyorum:
Neden birlikte olmak, biz olmak için her zaman bir "öteki" ye, bir dış tehdide ihtiyaç duyuyoruz? Bu tehdit oluştuğunda kolayca "biz" olabilirken; neden günlük yaşam akıp giderken her günümüzü birbirimiz için cehenneme çeviriyoruz?
S. M.
@SemayaMeftun
·Mesela bir doğal afette ya da vatana yönelik bir tehditte. Herkesin cinsiyeti, dili, dini, ırkı, mezhebi bir anda unutuluyor; herkes bir ve birlik oluyor. Ancak bu durumun ömrü o dış tehdit bertaraf edildiği anda tükeniyor. Hepimiz yine alışageldiğimiz kutuplarımıza çekiliyor, bize benzemeyene düşman gözüyle bakmaya devam ediyoruz.
Reklam