Semra
@Semra_cmck
Şu anda okuduğu kitap
Bağımsızlık ve mutluluğa giden yola çıkmak isterseniz, öncelikle bağlanılacak doğru insanı bulun ve bu yolculuğa onunla çıkın…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayatın en büyük risklerinden biri, asla risk almaya cesaret etmemektir.
Bir dolandırıcılık işinde duygusal olamazsın, duygular seni savunmasız yapar.
#kucukkiymetliseyler bence sadece bir dolandırıcılık hikâyesi değil; insanın “hak etme” duygusuyla verdiği savaşın romanı.
Kitaba başlarken klasik bir gerilim okuyacağımı düşünmüştüm ama sayfalar ilerledikçe bunun çok daha derin bir kimlik ve sınıf meselesi olduğunu fark ettim.
En çok hoşuma giden şey, karakterlerin gri oluşuydu.
Kimse tamamen masum değil ama kimse bütünüyle kötü de değil.
Nina’nın hayata tutunma biçimiyle Vanessa’nın ayrıcalıklı dünyası arasında gidip gelirken kendimi sürekli taraf değiştirirken buldum.
Bir bölümde “Bu yaptığın çok yanlış” dediğim karaktere, birkaç sayfa sonra “Belki başka çaresi yoktu” diye empati kurdum. Bu duygu geçişi beni çok etkiledi.
Kitap boyunca sosyal medyanın o parıltılı ama içi boş dünyasına yapılan göndermeler çok çarpıcıydı.
İnsanların hayatlarını bir vitrin gibi sunması, başkasının hayatına imrenirken aslında kendi boşluklarımızı büyütmemiz…
Okurken zaman zaman kendimi yakaladım. “Biz de göründüğümüz kadar mıyız?” sorusu kafama takıldı.
Yazar bunu didaktik olmadan, hikâyenin içine yedirerek yapmış.
Gerilim kısmı ise sessiz ilerliyor.
Büyük patlamalardan çok, içten içe artan bir huzursuzluk var. Özellikle geçmişe dair detaylar ortaya çıktıkça hikâye katman katman açılıyor.
Final kısmında yaşadığım o şaşkınlık hissi çok taze; bazı taşlar yerine otururken bazı duygular bilerek havada bırakılmış gibi.
Bence kitabın en güçlü tarafı da bu: net cevaplar vermiyor, seni düşünmeye zorluyor.
Ben bu kitaptan şunu aldım: İnsan bazen “küçük” gördüğü şeyler için hayatını altüst edebiliyor. Onaylanma ihtiyacı, ait olma arzusu, kıyas…
Bunlar görünürde küçük ama insanın kaderini
Vazgeçebilmenin sırlarını öğrendiğinde bu dünyada hiçbir şey seni geride bırakmaktan ve yeniden başlamaktan alıkoyamayacak!
Sizi yarı yolda bırakan, sizin yaşam hakkındaki fikirlerinizdir…
Geçmişimizden gelen bir acının geçmemesinin tek sebebi, bizim içimizde onun doğal akışında tükenip gitmesine ket vuran bir şeyin bulunmasıdır…
Her bir şu an yenidir ve yeni her zaman tam şimdidir…
“Yürek kaybettiği şey için ağladığında, ruh bulduğu şey için sevinir.”
#vazgeçebilmek, insanın kendi içindeki düğümleri çözebilmesi için önce “bırakmayı öğrenmesi gerektiğini” anlatan bir kitap.
Yazar sürekli şunu vurguluyor: Seni tüketen şey aslında yaşadığın olay değil, o olaya tutunan eski alışkanlıkların, kırgınlıkların ve korkuların. Kitabı okurken insan kendi zihnindeki fazla yüklerin nasıl sessizce hayatı daralttığını fark ediyor. Finley, özellikle kontrol etme isteğinin yarattığı gerginliği gösteriyor; çünkü kontrol etmeye çalıştıkça aslında kendini kaybeden taraf insanın kendisi oluyor.
Senin için en çarpıcı taraf: “bırakmak” kelimesini pasif bir geri çekilme olarak değil, kendini özgürleştiren aktif bir seçim olarak tanımlıyor.
Bir şeyi bıraktığında kaybetmiyorsun; aksine onun seni inciten taraflarından kurtuluyorsun. Zihnin seni sürekli geçmişteki acılara, kırgınlıklara, pişmanlıklara götürüyorsa, bu senin yetersizliğin değil; sadece kendi kendini korumaya alışmış eski bir sistem.
Kitap, bu döngüyü görmeni ve “artık bana hizmet etmeyen duyguları serbest bırakıyorum” diyebilmeni istiyor.
Yazarın içten diliyle vermek istediği mesaj çok net: Vazgeçmek bir yenilgi değil, içsel gücüne geri dönme cesareti.
İnsan bir şeyi bıraktığında hayat hemen değişmiyor ama içindeki o sıkışmışlık yavaş yavaş gevşiyor.
Kendine alan açtıkça, daha sakin, daha farkında ve daha esnek biri
