Sena Atbaş
@Senaatbas
114 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Nostromo benim Conrad'dan ilk okuduğum eser oldu. Nostromo, Güney Amerika'daki hayali bir yer olan Costaguana'da Suloca adlı bir kentte geçiyor. Temelde diktatörlük rejimine odaklanıyor eser. Diktatörlüğün kesimlerce kabul edilip edilmemesi bazı durumlarda değişikliğe sürüklüyor insanları. Bu diktatörlük rejiminin temeli San Tomé isimli bir gümüş madenine dayanıyor eserde. Bu maden öyle ki ülkenin birçok açıdan yaşamı, kaygısı, dayanağı... Bu madendeki gümüşler belli sebeplerden dolayı baş karakterimiz Nostromo'ya emanet edilir. Nostromo, siyasi, hayatî felsefesini diğer insanlara göre farklı bir düşüncede yaşar. Buna bağlı olarakta emanet edilen gümüşlerin akıbeti buna göre şekillenecektir. Zaman geçtikçe diktatörlüğün karşısında devrimin çıkması bağımsızlık mücadelesi için bir savaş niteliğinde. Tabii bu savaş ekonomik, siyasi bir iç savaş. Ükenin içindeki bölünmelerin de olması kuşkusuz. Nostromo gerçekten değişik bir okumaydı bana göre. İlk yarı daha diplomatik. Akıcılık buna bağlı olarak değişiyor. Diğer yarı ise bana göre çok daha akıcıydı. Birçok karakter var ve bu karakterlerinin çoğunun öne çıkması nitelikli bir kurgunun yansıması, kanıtı. Conrad farklı bir yazar. Tolstoy'la, Dostoyevski'yle bağdaştırılıyor. Tabii bu yorum her okuyucuya göre değişir. Kitabı önermek konusuna gelecek olursak; Açıkçası herkese öneremem. Değişik bir okuma olduğu için nitelik anlamında da farklı bir konumda eser. Conrad ileri görüşlü bir yazar. Modern hayata geçiş sürecine bir de Conrad'ın gözünden bakmak gerek.
Tanpınar'ın en çok merak ettiğim eseriydi Huzur. Okuduğum için mutluyum. Huzur, baş karakterimiz Mümtaz ekseninde anlatılan bir eser. Mümtaz'ın içsel hesaplaşmaları birçok konuyla birlikte özleştirilmiş. Elbette ki bunun başında sevdiği kadın olan Nuran geliyor. Mümtaz Nuran'a aşık olarak kendisini keşfediyor diyebiliriz. Tabii bu keşfetme doğru bir keşfetme mi buna tam anlamıyla cevap vermek mümkün değil. Mümtaz ve Nuran'ın yaşadıkları aşkla beraber toplumdaki sosyal dinamiği, harp korkusunu, ölümü, tabiatı, musikiyi, edebiyatı, insan psikolojisini gibi daha birçok alanda sorgulamaları görüyoruz. Bu sorgulamalar Tanpınar tarafından muazzam bir dil ve gözlemle bizlere aktarılmış. Satırların zenginliği arasında kendinizi kaybediyorsunuz adeta. Mümtaz'ın ve Nuran'ın kendilerince huzuru bulmaları esasına dayanan bu hikayede bu sorgulamalar ilmek ilmek işlenmiş. Gerçekten çok titizlikle oluşturulmuş bir eser olduğunu düşünüyorum. Aslında yorumlamaya biraz da çekiniyorum. Çünkü benim harcım değil Huzur'u tahlil etmek. Ancak bana hissettirdiklerini ve düşündürdüklerini kısa da olsa paylaşmak istedim. Huzur'u tahlil etmek için birçok alanda bilgi sahibi olmak gerekir. Bunların en başında: İnsan psikolojisi, musiki, eski edebiyat geliyor mesela. Eğer bunlara hakim değilseniz mutlaka eksik kalınılıyor eseri anlamlandırmada. Şimdi eserin zorluğuna değinmek istiyorum: Eser bana göre çok zor değildi. Edebî anlamda elbette ki çok akıcı değildi ama okumayı zorlaştıracak( alanlarda bilgili olmak dışında) bir durum söz konusu değildi bana kalırsa.Tahlil etmesi elbette zor ancak bana göre okuması zor değildi. Musiki gibi alanlarlarda bilgi sahibi olmadığım için kaçırdığım birçok yer olabilir elbette ancak okunmasının zor olduğunu düşünmüyorum. Genel bir değerlendirmede eserin zor
