Gülcee
@Senguls
Okur, yazar, gezer, sever..
Öğretmen
Lisans
3 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
. Başkaları bazı şeyleri anlamadi, sadece olan bir yönü ile onlara aşikär oldu diye kendimi alabildiğine kınayacak değilim. Tedbirsizliğime yanabilirim, bunu değerlendirişlerine yanabilirim ama bu olduğumu kabul etmem. Insan kendine çepçevre aşina iken yandan, bir anlık, bir zaman, bir ömür süresince bir kez bakanın gözüne, değerlendirişine kendini nasıl teslim edebilir ki? Benim. bundan evvel binlerce başka hallerim oldu, onları kim gördü? Gören neden bana saygılarını sunmadı, neden beni kutsamadı, ya da şimdi niye burada değil, neden beni kurtarmak için bir şey yapmıyor, o da kendi gördüklerinden, bildiklerinden bahsetmiyor, onun hiç mi tanıkları yok, bütün o görüntüler kayıp mı oldu, bütün o güzel yad edişler sonsuzluğun neresinde kayboldu, neden hep onlar kayboldu?
Hayat anlık bir görüntünün aksülameli, insan da onun objesi değildir. Bütün görüntülerin, her şeyiyle bir araya gelmesini istiyorum. Her zaman her olanı, nedenleri ve aslıyla ve hakkıyla görmek istiyorum. Biliyorum ki bu bir ıstırap değil. Bu tartıyı kabulüm var. Ama elinde bir anın ağırlığı ile gezip beni bununla öbür kefeye yerleştirip "Bu kadarsın," diyecek olana acırım. Ahmağın, ölçüsüzün biridir o.
Ama ne denilebilir ki dünya ve onun ölçüsü, adaleti de bu ellerdedir. Benim elim de bu sahte, bu hileli tartıyı az tutmadı; bir kefeye insanın vücudu ve her şeyinden ayrılmış, mesela sádece bir eli, öbür kefeye de türlü içsel vicdandan arınmış ağırlık çeken ama içi boş demirleri koyup tarttık ve her defasında çıkan sonuca aslında şöyle bir geri çekilince şaştık. Anın ve hareketin, duygunun ve kaybın ölçüsü hemen oracıkta bir pazaryerinde gibi tartılır ve bu utanç verici hal, biçimlendirme kâfi ve adalet diye görülürdü. Adaletin ölüsü ve ölçülecekken kaçıp bıraktığı kuyruğu ellerde bir terazi gibi tutulur
Reklam
'"Kasabada dev incinin öyküsünü anlatip dururlar;
ilk nasil bulundugunu,
sonra nasil yeniden kaybedildiğini. Bahker Kino' yu, karst Juana' y, bebekleri
Coyotito yu anlatirlar. Oykù o kadar çok yinelenmistir ki, artik herkesin kafasında iyice yer etmistir. Ve insanların yüreklerinde yer tutup tekrarlanagelen öyküler gibi bunda da yalmizca iyi ve kötù, siyah ve beyaz,uğurlu ve uğursuz vardır, hiçbir şeyin ortasi yoktur.
'"Bu öykù bir kissaysa, belki de herkes ondan kendine
göre bir anlam çıkarıyordur, kendi yasamini onda yorumluyordur. Her neyse, kasabada derler ki…
Puan vermedi·96 syf.·
2024 2. kitabı
