Hatta devrin padişahı Sultan Murad dahi onun gönlünün büyüklüğünü biliyor ve ona hürmet ediyordu.
Zira dünyaya hükümdar olanın dünyanın hükümdarlığını reddedene ve terk edene itibar etmesi gerekirdi.
Ve o vakit anladım ki bana yani nefsine köle olmayan dünya sultanlarına sultan oluyordu.
"Biz insanlar gerçekten de tuhaf yaratıklarız.
Öyle görkemli düşler kurar, öyle yapıtlar ortaya koyarız ki, görenler hayran kalır.
Ama bazen de öyle kalpaklaşır, öyle aceleci davranırız ki, o güzellikleri yaratanlarla bu kolayca tavrı benimseyenler aynı insanlar mıdır, anlamak zorlaşır. "