Biliyor musun nefsim, dünyanın üç yüzü varmış, üç penceresi, üç nefesi,üç kapı eşiği. Meğer pencereden bakınca çiçekleri görmek güzelmiş de pencereye bakınca görünen tek şey yağmur damlalarının bıraktığı kir izleriymiş. Şimdi senin yüzün hangi pencerenin önünde bağdaş kurmuş da bekliyor?
Dönüp bakıyorum da nasıl karar verdim diye, hafızamda canlanıyor tek bir cümlesi;"seni görünce sanki bir dirhem gülüş tutuşturmuşlardı içime, sonra dönüp bir daha bakamadım. Haramdı ya ben de dedim ki,biraz su var mı?"